Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

ΕΝΑΣ ΛΟΦΟΣ, ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ !

Πόσους λόφους δηλαδή έχει αυτή η ρημάδα η Αθήνα... 

Πόσους «πνεύμονες πρασίνου» για να το πω δημοσιογραφικά... 
Νάχει έξι, επτά, ε, δεν έχει παραπάνω. 
Ε, αυτός που είναι απέναντι από την Ακρόπολη, είναι φτυστός η Ελλάδα!

Τον κάναμε, οι πολιτικαραίοι και το χριστεπώνυμο πλήθος, εμείς δηλαδή, σαν τα μούτρα μας και μάλιστα , με απίστευτη ακρίβεια. 

Ο λόφος ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ μιλάει: 
"Εικόνα σου είμαι Ελλάδα και σου μοιάζω".

Από μακρυά δείχνει σαν μια πανέμορφη, μικρή κοιλάδα. 
 

Αν έρθεις όμως λίγο κοντά θα δεις τα μπάζα να φυτρώνουν σαν σύγχρονα μνημεία του πολιτισμού μας εκεί που δεν τα φαντάζεσαι. 

Θα πέσει το μάτι σου στις σιδεροκολώνες που στέκουν ανόητα, με σπασμένες λάμπες και θα πεις, 
"Μα ποιός μπορεί να θέλησε να το κάνει αυτό, τί σκέφτηκε πως εξυπηρετούσε μια τέτοια πράξη..;"

Θα δεις μερικές από τις λάμπες μπλεγμένες με τα κλαδιά των δέντρων και θα πεις, 
"Ας βάλει ο Θεός το χέρι του να μην έρθει σε κανέναν δημοτικό υπάλληλο να σηκώσει τον διακόπτη για να φωταγωγίσει τον λόφο..."

Θα δεις σκουπίδια στην πιό απρόσμενη γωνιά και θα σκεφτείς, 
"Μα καλά, ποιός το στούμπωσε εκεί, ποιός βολεύτηκε με αυτόν τον τρόπο..;"

Και παρακάτω θα πεις,  
"Μπράβο, ρε Δήμαρχε! Τ' αξίζεις τα λεφτά σου!"
 

 Θα δείς ίχνη από φωτιά στη μέση του λόφου και θα απορήσεις: "Μα καλά δεν σκέφτηκαν τί είδους συνέπειες μπορούσε νάχει κάτι τέτοιο..;"

Θα δεις απομεινάρια από δημιουργίες εργολάβων, αυτόματα ποτίσματα με λάστιχα στη μέση του λόφου και θα πεις, 

"Μα καλά, δεν σκέφτηκαν πως δεν είναι δυνατόν να αντέξει κάτι τέτοιο στον χρόνο; πόσα έφαγε αυτός που το έφτιαξε και πόσα εκείνος που το ανέθεσε.."

Θα περπατάς μέσα σε πράσινο χαλί και θα σκοντάφτεις σε ύπουλες παγίδες...
 

Θα δείς αυθαίρετα, ναι, εδώ, στη μέση του λόφου, δύο λεπτά μόλις από τον κοντυνότερο δρόμο...

Θα δείς λάφυρα από λεηλατημένους τουρίστες τρία στενά παρακάτω στην Πλάκα και θα πεις,  
"Το κράτος δεν υποτίθεται πως θάπρεπε να μας προστατεύει..;"

Θα δείς βρύσες χωρίς νερό να σε στέλνουν στο πλησιέστερο περίπτερο για το πολυτιμότερο αγαθό και θα πεις 
"Πάει, όλα έγιναν εμπόρευμα..."

Θα δείς ίχνη από ρόδες μηχανών μές τη μέση του λόφου, που θα τα περάσεις για μονοπατάκι και θα πείς, "Μα καλά, κι΄εδώ..;"
"

Θα δεις βαμμένα με σπρέυ βράχια και θρυμματισμένα μπουκάλια μπύρας τριάντα μέτρα πιό κάτω και θα πεις,  
"Πώς διάολο το γλέντι του ενός γίνεται απειλή για έναν άλλον..;"

Θα δείς έργα "πολιτισμού" (υπαίθρια μπιενάλλε μοντέρνας γλυπτικής...) σε σημεία που μόνο άρρωστος στην ψυχή θα έστεργε να φυτέψει και θα πεις, 
"Μα ποιός Ηρόστρατος σκέφτηκε να χαραμίσει τόση φύση για να βγεί σαν φελλός στην επιφάνεια..;"

Και στο τέλος θα πεις,
"Ο κόσμος όλος, μια γωνιά",
ή, "Η Σήμερον ως Αύριον και ως Χθες"

Μετά, θα γυρίσεις στον καναπέ ασφαλείας και θα σούχει μείνει μια λερωμένη εικόνα από κάτι που κάποτε ήταν όμορφο...

Τέλος, να μην ξεχάσω να σου πω και τούτο: 
Ο λόφος είχε σχεδιαστεί για να απομονωθεί με κάγκελα, να μπουν εκδοτήρια εισιτηρίων και να κοστίζει δώδεκα ευρώ η είσοδος για τρεις μέρες στον ενοποιημένο αρχαιολογικό χώρο που θα φτιαχνόταν!

Να σου θυμίσω (και να ερμηνεύσω έτσι με απλό τρόπο πώς μας βλέπουν οι άρχοντές μας) ποιός ήταν ο υπουργός πολιτισμού που θέλησε να ξηλώσει τα πλακόστρωτα του Πικιώνη για να τσιμεντάρει τα μονοπάτια, να στήσει έκθεση μοντέρνας γλυπτικής στο νταμάρι του Φιλοπάππου και να μας βάλει να πληρώνουμε για να πάμε βόλτα το παιδί μας..; 

Ο Βενιζέλος... Μια από τις ύαινες της ζωής μας, που στην συνέχεια φέρθηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όχι σ’ έναν λόφο μα σ΄ολόκληρη χώρα.


Ένας λόφος, μια Ελλάδα... 
Και γι' αυτούς, και για εμάς...



Δεν υπάρχουν σχόλια: