Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

"Το χωριό έχει λάθος χρώμα!"

Όλα τα πράγματα έχουν κόπο. 
Τουλάχιστον τα περισσότερα από όσα αξίζουν.
Αξίζει να ζεις στο χωριό. 
Όσοι πάμε για ελάχιστες μέρες τον χρόνο το καταλαβαίνουμε, τρώμε στη μάπα την τεράστια διαφορά στην ποιότητα στο περιβάλλον διαβίωσης, ξεμουδιάζουμε σα μόλις να βγήκαμε από κάποια στενάχωρη κοιλιά, κυττάμε γύρω σα χαζοί, ο τόπος είναι αδυσώπητος στο να θυμίζει διαρκώς τη λάθος επιλογή. 

Αλλά, η πιό ωραία φάση είναι όταν καθόμαστε με το φραπεδάκι ή με το ρακί στο χέρι και κάνουμε κριτική στους ντόπιους! 
Α, όλα κι΄όλα! 
Εμείς οι αθηναίοι τα ξέρουμε όλα! 
Πώς θα μπορούσαμε άλλωστε! 
Η μεγαλούπολη σε κάνει πάνσοφο! 
Έχει μια δύναμη το τσιμέντο που δεν την φαντάζεται κανείς!

Και δεν λέω για τα πολιτικά, τα χρηματιστηριακά και όλα όσα περιγράφονται με νούμερα.
Όοοοχι.... 
Μιλάω για τα θέματα του τόπου.
Αφού μιλήσουμε λίγο με τους συγχωριανούς και ανταλλάξουμε δυό κουβέντες, αποφασίζουμε να πάρουμε εκείνο το ύφος το περισπούδαστο, που συνοδεύεται από εκείνη την παύση (που είναι απαραίτητη για να σε πάρουν στα σοβαρά) και να εκφέρουμε βαρύγδουπα την γνώμη μας:

"Το χωριό έχει ανάγκη από αυτό με λιγάκι από εκείνο!" 
"Το χωριό έχει λάθος χρώμα!"
"Το χωριό είναι ακάθαρτο!"
"Πρέπει να κάνετε κάτι για να μη ρίχνει τόσα φύλλα ο πλάτανος!"
"Πρέπει να σταματήσετε να παρκάρετε στην πλατεία!"
"Η πηγή της Κόπαινας θέλει φροντίδα!"
"Το υπόστεγο στο πάνω τέρμα είναι χάλια!"
"Ο Άγιος Ζαχαρίας έχει υγρασία!" 


Στο τέλος, έχουμε βέβαια και έτοιμη τη λύση. 
Για όλα. 
Ακόμη και για εκείνα που δεν είναι προβλήματα. 
Και η λύση συνήθως είναι απλή, απλούστατη, μόνο που τούτοι 'δω δεν την είχαν σκεφτεί! Τί χαζοί!
Καλά που ήρθαμε για πέντε μέρες το Πάσχα κι΄άλλες δέκα το καλοκαίρι και τους φωτίσαμε με την τεράστια εμπειρία μας!


Δε λέω, καλές είναι και οι συζητήσεις και οι γνώμες.
Καλές είναι και οι διαφωνίες και οι φωνές ακόμα, αλλιώς, άμα συμφωνούμε σε όλα δεν γίνεται βήμα.


Αλλά, καλύτερο είναι να σηκώνεις τα μανίκια, να βάζεις τα γάντια, να αρπάς το κλαδευτήρι και την τσάπα και να συνεφέρνεις όλο τούτο ΄δω.

Γιατί τ΄αγριόχορτο θα σου πνίξει το δέντρο και το ακλάδευτο δέντρο θα πάρει πολύ χρόνο για να συνέρθει και μετά θα θες να περάσεις τα καλώδια για τον καλοκαιρινό χορό και δεν θα μπορείς και θάχεις τους αθηναίους στην πλάτη σου να γκρινιάζουν... "Ααααχ... Πάει... Δεν νοιάζονται οι νέοι πιά..."


Γιατί αν δε στηρίξεις το δέντρο θα το πάρει ο αέρας και θα το πλαγιάσει ή θα το σπάσει και θάχεις (πάλι...) τους αθηναίους να κουνάνε το κεφάλι με απαξίωση: 
"Τόσα λεφτά πεταμένα... Χάθηκε να κάνουν ένα έτσι και να το μαζέψουν... Τς, τς, τς..."


Γιατί αν δε μαζέψεις τα χαρτιά και τα πλαστικά που κουβάλησε ως εδώ ο αέρας θάχεις (πάλι...) τους αθηναίους στη ράχη σου να μουρμουράνε:  
"Μα δε μπορούν να το πιάσουν από κάτω και να το πετάξουν στο καλαθάκι..."


Γιατί άμα είσαι ασφαλής στα τσιμέντα της πόλης κι΄έχεις μάθει η μόνη σου φροντίδα για τον τόπο που ζεις να είναι, μήπως σου πάρει ο αέρας το πιάτο της δορυφορικής και σκοτώσει κανέναν περαστικό ή αν στάζουν τα βρακιά τής αποπάνως στα σεντόνια της αποκάτως, τότε όλα είναι εύκολα. 

Έκλεψα φωτογραφίες απ΄το διαδίκτυο και τις έβαλα εδώ μέσα, εξ΄άλλου η αφορμή για την ανάρτηση ήταν αυτές ακριβώς οι φωτογραφίες, με μόνο σκοπό να πω ένα ευχαριστώ σε όλους εκείνους που νιώθουν τα ίδια με εμένα για τον τόπο, μόνο που εκείνοι τα κάνουν πράξη.

Με πολλούς από αυτούς δεν έχουμε άλλο πέρα από μια καλημέρα και μια καλησπέρα.
Αυτό όμως, δεν λέει τίποτε, ούτε μια καλημέρα κάνει τον άνθρωπο ούτε και τον χαλάει.
Πέρα από συμπάθειες και αντιπάθειες, υπάρχει το χρέος για τον κοινό τόπο, το χωριό, που τόχουμε χάσει όσοι είμαστε μακρυά και κατά βάθος φοβόμαστε να ξεβολευτούμε τώρα πιά και να πάμε να ζήσουμε εκεί.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι βοήθησαν να συντηρηθεί το χωριό μου.




Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ...

"Θα ρίξω κάτω τις Πύλες του Επέκεινα, θα γκρεμίσω τις θύρες και θ’ ανεβάσω τους νεκρούς να κατασπαράξουν τους ζωντανούς, και οι νεκροί θα υπερισχύσουν των ζώντων", έγραφε ο ανώνυμος Σουμέριος ποιητής τον 18ο αιώνα προ χριστού στο έπος του Γκιλγκαμές. 

"Ο εικοστός αιώνας παίρνει την σκυτάλη με ταινίες με αποκρουστικά, ανθρωπόμορφα τέρατα, πτώματα που βγαίνουν απ’ τους τάφους τους, έτοιμα να κατασπαράξουν ο,τιδήποτε ζωντανό περπατά στη γη."

Τί γράφω τώρα...
Ή μάλλον, τί μού ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας τα παραπάνω;
Εμείς! Ναι, εμείς, τα ελληνάκια της ευρώπης. Η Ζώσα, αποκρουστική απειλή για μια "ευημερούσα" ευρώπη.
Πάω λίγο παρακάτω.

Ο Vidergar, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, εξέτασε τις μεγάλες καταστροφές στην ιστορία του εικοστού αιώνα, όπως το Ολοκαύτωμα, ο πυρηνικός βομβαρδισμός της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι και την 11η Σεπτεμβρίου, σημειώνοντας πως τα γεγονότα αυτά τόνισαν την βίαιη φύση του ανθρώπου και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις σχετικά με τα πλεονεκτήματα της σύγχρονης κοινωνίας. 

Το τραύμα που παράγεται από αυτά τα γεγονότα έχει αναγκάσει την ανθρωπότητα της εποχής μας να έχει σταματήσει να σκέφτεται για το μέλλον ως κάτι θετικό.

Τα Ζόμπι είναι μια αντανάκλαση του εαυτού μας. 

Τί λέει ο ερευνητής εδώ, λοιπόν; Πως η σύγχρονη κοινωνία όχι μόνον δεν έχει τρόπο να αποτρέψει καταστροφές, ΑΛΛΑ οι μεγαλύτερες από αυτές προκαλούνται εξ΄αιτίας της!


Να θυμήσω τώρα ότι, όλες αυτές οι ανησυχίες πέφτουν σε νάρκη όταν ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ, με απόλυτο όριο την κατανάλωση πληροφοριών, άχρηστων και περιττών στο μεγαλύτερο μέρος τους. Κινητά, tablet, κάμερες, blue ray, δορυφορικά κανάλια, όλα μέρος ενός ύπνου που θα μας κάνει να ξεχνάμε την φρίκη που μας προκαλεί η συμβίωση με όσους δεν γουστάρουμε.

Ειδικά στην περίπτωση ορισμένων λαών που είναι μεγαλωμένοι κάτω από το πρίσμα της μιάς σκέψης, μιας κυρίαρχης σκέψης, ενός προτύπου κοινωνίας και μόνον αυτού, είναι ακατανόητο το ότι, κάποιος μπορεί να είναι ελεύθερος να σκέφτεται και να θέλει να ζει διαφορετικά! 

Πάω στο σημείο που με έβαλε σε σκέψεις:

Οι ηθικές αποφάσεις που λαμβάνουν οι επιζώντες σε ακραίες συνθήκες ενώ είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες που θα είχαν στην κανονική ζωή τους.

Λοιπόν, τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα. Σο ζόμπι μπορείς να φερθείς όπως γουστάρεις. Να βγάλεις όλο οσυ το μίσος για το ανθρώπινο είδος στο πρόσωπό του που είχες καταπιέσει μέσα σου για χρόνια. Να κάνεις, επιτέλους πραγματικότητα εκείνη την φράση που είχες πίσω απ΄τα δόντια όταν έβλεπες τον επιθετικό να περνάει την άμυνα της αγαπημένης σου ομάδας : "Σκότωσέ τον ρε τον καριόλη, τί τον κυττάς!" 


Ε, τώρα με τα ζόμπι το θέμα είναι εντελώς απενοχοποιημένο. Ό,τι και να κάνεις , όσα και να σκοτώσεις κανένας δεν θα σε πει εγκληματία αφού απειλείται η ζωή σου.

Ακριβώς όπως με τους έλληνες που αυτή την στιγμή απειλούν τα κεκτημένα των υπολοίπων λαών της ευρώπης. 
Γιατί δεν έχουμε ανά κράτος τα ίδια κεκτημένα. Έχουμε τις ίδιες ταμειακές υποχρεώσεις, για τις οποίες καίγονται τα φιλαράκια μας, αλλά,δεν έχουμε ανάλογη παιδεία και υγεία για παράδειγμα. 
Και δεν μας ύψωσαν ποτέ το δάχτυλο για να τα σουλουπώσουμε, παρά μόνον να μας χλευάσουν με τα ίδια μας τα σύμβολα.


Μια εντολή είχε η ευρώπη προς τους πολίτες της (τους υποτακτικούς της, δηλαδή): 
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΤΕ!
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΤΕ για να πρέπει να παράγουμε, να δουλεύουν τα εργοστάσια και οι φάρμες μας! ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΤΕ γιατί οι αμερικάνοι καταναλώνουν περισσότερο! ΑΥΤΗ  ΕΙΝΑΙ Η πραγματική απειλή: ο αμερικάνος που παράγει περισσότερο και καταναλώνει σαν τρελλός.

Η επιταγή της ευρώπης είναι αυτή: ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΤΕ!
Η ευημερία και η ευτυχία αντανακλάται στις οθόνες των τραπεζών: τρεις το λάδι τρεις το ξύδι, δέκα το λαδόξυδο! Κι΄αν το πάρουν χαμπάρι χεστήκαμε...


Και τώρα έρχεται ο αδύναμος κρίκος να απειλήσει όλη αυτήν την ευημερούσα, αενάως καταναλώνουσα κοινωνία;;; 

Τί λες ρε που θα μου πεις εσύ πως δεν πληρώνεις!

Τί λες ΡΕ, που θα μου πεις να σεβαστώ την λαϊκή βούληση!

Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε; 

Εγώ σε έστηνα στον τοίχο και σε καθάριζα χωρίς δέυτερη σκέψη, μάνες παιδιά γέρους όποιον έβρισκα μπροστά μου! 

Κι΄όχι μόνον εδώ! Και στην αφρική τα ίδια έκανα, εγώ η ΕΥΡΩΠΗ! 

Γιατί δεν είμαι μόνον γερμανία...
Όχι...
Και σαν ιταλία και σαν γαλλία και σαν ολλανδία και σαν ισπανία και πορτογαλία, πήγα και τους κατέσφαξα χωρίς κανέναν δισταγμό! 

  
Τους ξεπάτωσα τα κράτη τις φυλές τα ήθη! 
Τους φέρθηκα όπως τους άξιζε: σαν ΖΟΜΠΙ που απειλούν ή στερούν από μένα περισσότερα πλούτη, περισσότερο χρήμα, περισσότερη ευημερία!


ΖΟΜΠΙ, ρε κωλοέλληνα! 
Ένα ζομπι είσαι, τί θαρρείς πως είσαι! 
Θα σε πατήσω κάτω, έχω το ελεύθερο από όλους, ακόμη και οι μέχρι πριν τρία λεπτά φτωχοί είναι με το μέρος μου! 
Γιατί αν δεν ήταν θα τους έβαζα από τη δική σου μεριά και θα τους ξαναπυροβόλαγα και αυτούς! 

ΖΟΜΠΙ είσαι ρε κωλοέλληνα και σαν ΖΟΜΠΙ θα σου φέρομαι! 
Θα σε εξοντώνω και θα σε βρίζω γιατί ΑΝ ΕΣΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΖΟΜΠΙ!!!

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;