Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΥΡΗ ΜΑΥΡΙΛΑ ΠΛΑΚΩΣΕ...

Δεν πρόκειται για άλλη μια ψυχανάλυση φασιστών, γιατί δηλαδή διαμορφώθηκε σε φασίστα ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. 

Όποιος θέλει ψάχνει στο διαδίκτυο, άπειρες μελέτες που καταλήγουν στο τραγικό θέμα των επιρροών της οικογένειας και της αγραμματοσύνης (κυρίως της εξωσχολικής).

Το θέμα είναι τι κάνουμε με το θέμα αυτό. 
Πώς αντιμετωπίζεις ανθρώπους που γυμνάζονται και κάνουν μπράτσα όχι για αγάπη προς την άθληση, αλλά για να επιβάλλουν την γνώμη τους με την βία. 

Με τον ίδιο τρόπο διαβάζουν. 
Όχι για να μάθουν, αλλά, για να πείσουν τον εαυτό τους και άλλους αγράμματους και ευάλωτους, πως οι απόψεις τους είναι σωστές.

Μιλάς με τέτοιους ανθρώπους; 
Δεν μιλάς. 
Συνδιαλέγεσαι; 
Ίσως και χωρίς να το ξέρεις ή και χωρίς να το θες γιατί ο καθένας μπορεί να είναι φασίστας σε οποιονδήποτε χώρο. Και δεν έχει ταμπελάκι πάνω του που να το δηλώνει. 

Αν και ακόμη και αν υπήρχε η δυνατότητα να φοράνε δηλωτικό ταμπελάκι, δεν θα το έκαναν κατά μόνας παρά μόνον σε παρέες που τους διασφαλίζουν ασφάλεια.



Το κακό με τον φασίστα είναι ότι γεννάει φασίστες, τους διαμορφώνει μέσα στο σπίτι του.

Η ευρώπη, ουσιαστικά, φλέγεται από τον φασισμό αυτή την στιγμή. 
Αναμενόμενο. 
Η ευρώπη τον γέννησε, τον έθρεψε, "κράτησε ζωντανή την σκύλα που γέννησε το τέρας", για να κλέψω τσιτάτο από τον Μπρέχτ, η Ευρώπη τον ξαναστήνει στον θρόνο του. 

ΑΝΑΝΕΩΣΗ 27/9/17-13:00:
φρέσκια η είδηση για να μην πει κανείς ότι πρόκειται για ιδεοληψίες:

Στρατιωτικός νόμος στην Καταλονία: Άγριο ξύλο και συγκρούσεις-Ειδικές δυνάμεις σε θέσεις μάχης


Βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στην Μαδρίτη και στην Καταλονία καθώς ο Ραχόι αποφάσισε να στείλει επιπλέον 4.000 πάνοπλους αστυνομικούς οι οποίοι θα ενωθούν με άλλους 5.000 που ήδη βρίσκονται εκεί. Στην ουσία η Μαδρίτη ανέλαβε ουσιαστικά τη διοίκηση της περιοχής καθώς η Καταλονία έχει την δική της αστυνομία που όπως όλα δείχνουν δεν εμπιστεύεται. Σε ετοιμότητα βρίσκονται επίσης και οι ειδικές δυνάμεις του Στρατού να συνδράμουν. 
Στην ουσία μιλάμε πλέον για στρατιωτικό νόμο. Και όλα αυτά σε χώρα της ΕΕ.

Το πρώτο βίντεο με άρματα μάχης να μετακινούνται στην Καταλονία ήρθε στη δημοσιότητα και σόκαρε ακόμη και τους Ισπανούς που δεν το πίστευαν.

Στους δρόμους πέφτει άγριο ξύλο και έχει ήδη ξεκινήσει ένας άτυπος εμφύλιος. Oι Ισπανοί επιτίθενται στους Καταλανούς.

Στην Καταλονία μετακινούνται αυτούσιες «μηχανοκίνητες μονάδες» μάχης και άρματα μάχης ενώ αναπτύχθηκε ειδική μονάδα η οποία είναι ειδική στον αστικό πόλεμο.

Οπως είχαμε ήδη πει, ο υπουργός Άμυνας της Ισπανίας προειδοποίησε ότι ο στρατός είναι πανέτοιμος και μπορεί να παρέμβει εφόσον η «Καταλονία παραβιάσει τους κανόνες».

Σε μια εκπληκτική κίνηση μιας υποτιθέμενης δημοκρατίας, σύμφωνα με το CNA, ο ισπανός υπουργός Άμυνας Pedro Morenés, διαβεβαίωσε ότι ο στρατός δεν θα ενεργήσει στην Καταλονία όσο «όλοι εκπληρώνουν το καθήκον τους» στέλνοντας όμως μήνυμα τι θα συμβεί σε διαφορετική περίπτωση.

«Αποστολή τους θα είναι η επιτήρηση των δημόσιων χώρων και η διατήρηση της τάξης και θα δράσουν σε περίπτωση που διεξαχθεί το παράνομο δημοψήφισμα», αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο Εσωτερικών.

Ο ηγέτης της Καταλονίας Κάρλες Πουτζεμόντ δήλωσε ότι θα προχωρήσει με το δημοψήφισμα, αψηφώντας την απαγόρευση του δικαστηρίου, ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέβηκαν για δεύτερη μέρα στους δρόμους της Βαρκελόνης απαιτώντας να τους δοθεί το δικαίωμα να ψηφίσουν.

Όλο το ρεπορτάζ πατώντας εδώ.


Γιατί, ας μην κρυβόμαστε, θέλει η αποτέτοια να κρυφτεί και η χαρά της δεν την αφήνει, η Ευρωπαίοι ηγέτες μόνον που δεν τόχουν κραυγάσει, οι πράξεις τους όμως το δείχνουν σαφέστατα: 
αρκετά με την δημοκρατία ή έστω με τον κοινοβουλευτισμό, αρκετά και με τα δικαιώματα οποιουδήποτε είδους. Αυτό που εξυπηρετεί πλέον είναι ο φασισμός.

Για δείτε το πινακάκι προσεκτικά. 
Όπου υπήρχαν μικρές εστίες φασισμού τροφοδοτήθηκαν, κανακεύτηκαν, προστατεύτηκαν με στόχο δεκαετίας. 
Σε δέκα, άντε σε είκοσι το πολύ χρόνια να έχουν επικρατήσει τα φασιστικά κόμματα στα κοινοβούλια της Ευρώπης αναίμακτα.

Η ντόπια δεξιά το έχει πάρει το μήνυμα. 
Ο τηλεπωλητής τσιρίδας Άδωνις δεν παραμένει τυχαία στο χαράκωμα που είναι, πράγμα που το ξέρει και ο ίδιος, ότι βρίσκεται εκεί με προοπτική δεκαετίας όταν σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός θα έχει ανέβει αρκετά. 

Αν σήμερα ο Κούλης παίρνει ένα 30% στην πρόθεση ψήφου, αυτό σημαίνει ή ότι η μνήμη μας είναι πολύ κοντή ή ότι αδημονούμε να εκταμιεύσουμε τις πιθανότητες ρουσφετιών όπως έχουμε μάθει εδώ και χρόνια

Άρα, γιατί όχι και φασισμός αν είναι να μας κάνει τα χατήρια;

Τυχαία βγαίνει ο γιός του αποστάτη και πετάει το ένα απόφθεγμα μετά το άλλο; 
Αντιθέτως. 
Ανοίγει τα χαρτιά του στους νοσταλγούς της χούντας που θα μας σώσει. 

"Όχι, δεν είμαστε όλοι ίσοι." 
"Ναι, οι διαπλεκόμενοί μας θα έχουν προνόμια". 

Με έμμεσο μήνυμα:
Φρόντισε λοιπόν να είσαι κοντά τους αν όχι ένας από αυτούς. 

Απλό, σαφές, κυνικό, όπως θέλετε πείτε το. 

Θα ξεκινήσουμε σιγά σιγά κοινοποιώντας τέτοιες απόψεις και όταν θα έρθει η ώρα μας να φορέσουμε το στέμμα, ο φασισμός θα έχει περάσει κάτω από τη μύτη σας και θάχετε γίνει όμοιοί μας χωρίς να το καταλάβετε.

Δεν λέει βλακείες λοιπόν το μητσοτακοπαίδι, έχουν πρόγραμμα αυτοί που το βάζουν και τα λέει, του γράφουν με κάθε λεπτομέρεια το τι, το πότε και το πού. 
Και κείνο πάει και τα λέει για να μην χαθεί η έδρα, τουλάχιστον.

Στο μεταξύ η ευρώπη θα κοροϊδεύει τον εαυτό της ωρυόμενη για το τέρας του φασισμού.

Και θα βρεθούμε εμείς οι ίδιοι κάποια στιγμή και θα κάψουμε βιβλία, θα καταδώσουμε γείτονες, θα ρουφιανέψουμε φίλους, θα κάνουμε πως δεν ξέρουμε τίποτε για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, θα τραγουδήσουμε τον ύμνο του καθεστώτος σε μαζικές γιορτές, θα κρεμάσουμε στον τοίχο το κάδρο με τον ηγέτη. 

Θα τα κάνουμε όλα αυτά πνιγμένοι σε μια σύγχυση σωστού-λάθους-επιβεβλημένου-πρωτοβουλίας, θα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με τον ίδιο τρόπο, στενοκέφαλα, δειλά, άβουλα, κακομοιριασμένα στην ψυχή, δουλοπρεπή, τρομαγμένα, σάπια μέσα τους. 

Όχι λέτε; Για ξαναδείτε το σχηματάκι της ευρώπης. 

Η έρευνα συμπεριλαμβάνει όλες τις ηλικιακές ομάδες, που σημαίνει και τους δεκαοκτάχρονους. 

Που οι σημερινοί δεκαοκτάχρονοι γεννήθηκαν μόλις το 1999 λίγο πριν γυρίσει ο αιώνας. 
Και δεν έχουν μνήμες πολέμου, ολοκαυτώματος, εγκλημάτων πολέμου. Και που διαμορφώθηκαν έτσι τα τελευταία χρόνια όταν τα ποσοστά του φασισμού στην ευρώπη ήταν σαφώς χαμηλότερα. 
Μέχρι την στιγμή που και αυτά τα βλαστάρια είπαν την γνώμη τους. 

Κλείνω με το κεφάλι σκυφτό, σημειώνοντας το επτά τοις εκατό ναζιστών (με ιδεολογία για την ανωτερότητα της αρείας φυλής δηλαδή, και όχι μιας "απλής" διάθεσης επιβολής της άποψης με βία) στην Ελλάδα, μιας και εδώ σε εμάς η οργάνωση που τους εκπροσωπεί είναι δηλωμένα ναζιστική

Στις άλλες χώρες δεν ξέρουμε τα ποσοστά ναζιστών μέσα στους κύκλους των φασιστών. Νάναι καλά τα ανδρείκελα τύπου Ερντογάν που φροντίζουν να ανεβάζουν αυτά τα ποσοστά. 

Ευτυχείτε! 

Αλήθεια, το SURVIVOR τί ώρα ξεκινάει;;;

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ...

Ε, φέτος δεν έχουμε παράπονο... Είχαμε την τιμητική μας. 
Δεν υπήρξε τηλεόραση, εφημερίδα, ίντερνετ που δεν έπαιξε Τήνο. 
Τι ωραία...

Εξομολογούμαι: εντυπωσιάστηκα ιδιαιτέρως με τα κοσμητικά επίθετα. 

Τι χειροποίητο νησί, τι κρυφός θησαυρός, τι μοναχικές παραλίες, τι η Τήνος των ονείρων σας, τι το ωραιότερο νησί, τι γαστριμαργικός παράδεισος, τι πολιτιστικός προορισμός!

Συγκινήθηκα. Ομολογουμένως συγκινήθηκα. 

"Βρε πού ήταν όλα αυτά μέχρι σήμερα και δεν τα είχα ανακαλύψει", σκέφτηκα. 

Τόσα αφιερώματα για ένα πράγμα κάτω από τη μύτη μου... 

Νάναι καλά οι δημοσιογραφαίοι, μου τα αποκάλυψαν όλα. 
Και παραλίες
Οργανωμένες με μπιτσόμπαρα και ευρωπαϊκά κλαρίνα
Αλλά και παραλίες παρθένες. 

Και ταβέρνες! Με φαΐ. Πολύ φαΐ… 
Και βαθμολογίες στις ταβέρνες και τα μαγερειά! 
Πού τα ξέραμε εμείς αυτά;! 
Εμείς όλα όσα ξέραμε ήταν το χαλί από το λιμάνι στην Χάρη της και κάτι σουβλατζίδικα κει στο κέντρο. 
Άσε τα περιοδικά που βγαίνουν στο νησί. Έχω κρατημένα όλα τα τεύχη. Όχι βέβαια πως υπάρχει κάποια διαφορά, άμα έχεις ένα τεύχος είναι σαν να τάχεις όλα. Τα ίδια μαγαζιά, οι ίδιες παραλίες, οι ίδιες παρέες σε όλα τα τεύχη. Καλό κάνει, θα πεις, κακό δεν κάνει. Συμφωνώ.

Ωραία, λοιπόν. Και έβλεπα με πόση χαρά στο facebook οι Τηνιακοί αναδημοσίευαν ειδήσεις που υμνούσαν το νησί. Φυσικό είναι να χαίρονται οι άνθρωποι που ο τόπος του αναγνωρίζεται και βγαίνει μπροστά, θεμιτό και αναζωογονητικό πρωτίστως για τους ντόπιους.

Τόσα χρόνια τρώμε στη μάπα σαντορινομύκονο, σου λέει, νισάφι πιά! Ας δείξουμε τον τόπο μας, στο κάτω κάτω εδώ μένουμε και παλεύουμε, με χίλιες θυσίες που κανείς δεν ξέρει, με τον αγώνα μας, με τον κόπο μας, ε, καιρός είναι να μην πηγαίνει χαμένο όλο αυτό πλέον!

Φυσικό είναι αυτό. Μετά από τόσον καιρό οι προσπάθειες αρχίζουν και αποδίδουν και έτσι έπρεπε.

Για να το κάνω λιανά, έρχονται τουρίστες και αφήνουν λεφτά στο νησί. Δηλαδή πάνε στις παραλίες, στα σουπερμάρκετ, στα μαγαζιά μας, τρώνε τα παραγόμενά μας (και μη...), νοικιάζουν τα αυτοκίνητα και τα δωμάτιά μας, κυκλοφορούν.

Θυμήθηκα όμως εκείνο που λέει "Πρόσεχε τί εύχεσαι!"

Γιατί;

Γιατί το να «κυκλοφορούν» οι τουρίστες μας μάλλον δεν το περιμέναμε να πούμε την αλήθεια. Να έρθουν οι επισκέπτες, αλλά να κυκλοφορούν κιόλας! 

Να θέλουν να πάνε και στην πολυδιαφημισμένη Κολυμπήθρα και στον νεοφώτιστο Άγιο Ρωμανό
Ε, αφού θέλουν, ας πάνε. 
Ναι, αλλά από ποιόν δρόμο; 
Μισή ώρα ήθελες να κάνεις τα τελευταία πεντακόσια μέτρα για Κολυμπήθρα από τα διπλοπαρκαρισμένα, και νάναι καλά οι ντόπιοι που σε μερικές περιπτώσεις έκαναν τον τροχονόμο για να κουμαντάρουν αθηναίικα μυαλά. 

Στον Άγιο Ρωμανό είχε περισσότερο ενδιαφέρον. 
Εκεί παίζαμε τζόκερ με την ώρα που θα πηγαίναμε, με το αν θα είχε διπλοπαρκαρισμένα μέχρι την κατηφόρα και παραπέρα στην απότομη ανηφοριά, με το αν θα ανέβαινε κάποιος γκαζωμένος τον τσιμεντένιο δρόμο που αν τον κόβαμε θα έπρεπε να ξαναπάρει φόρα, με το αν στο τελείωμα του δρόμου αυτός που ερχόταν από την παραλία θα έστριβε επί τόπου για πάνω ή θα έμπαινε στο πάρκινγκ της ταβέρνας για να στρίψει. 

Είχε άλλη ένταση ρε παιδί μου το μπάνιο στον Άγιο Ρωμανό, βοήθειά μας. 

Ωραίο και το μπιτσόμπαρο, δεδομένης της αδυναμίας που έχει το λουόμενο κοινό στην ευρωχλίδα, ωραιότατο. 
Και με πολύ βολικό πάρκινγκ τρεις στροφές πριν την παραλία και καμιά διακοσαριά σκαλιά μέχρι κάτω. Θα πεις, εγώ είμαι επιχειρηματίας και πάω και ζητάω την παραλία που νοικιάζεις κύριε Δήμε. Δρόμο και πάρκινγκ; Ποιος θα πρέπει να τα εξασφαλίσει, ο επιχειρηματίας;

Έγινε, λοιπόν, αυτό που όλοι θέλαμε και ήρθε κόσμος στο νησί.

Και ανέβηκε ψηλά η μαϊμού.
Και τι φάνηκε; 
Η έλλειψη σε υποδομές. 

Που ελπίζω να υπάρξει μυαλό και να γίνουν γρήγορα κινήσεις γιατί αν ξεφουσκώσει όλο αυτό, τότε καήκαμε, πάνε όλα χαμένα. Και δεν μιλάω μόνον για τους δρόμους. 

Πάμε και στο επόμενο.

Οι τουρίστες που καταναλώνουν τι άλλο παράγουν; 
Ε; Για να δω χεράκια να σηκώνονται.
Σκουπίδια παράγουν. 
Ακούω τα γέλια να φτάνουν μέσα από την οθόνη του υπολογιστή, δεν σχολιάζω άλλο, σε λίγο καιρό θα τα δείχνουμε σαν αξιοθέατο.

Λάτρεψα κάδους. 
Φέτος το καλοκαίρι αγάπησα κάδους. 

Εκείνους τους κάδους ανακύκλωσης με τα ωραία τους τα χρωματάκια, τους έβαλα μέσα στην καρδιά μου. 

Σαν τερατάκια από πάκμαν, με ανοιχτό μονίμως το στόμα, το ήδη γεμάτο με ανακυκλώσιμα υλικά στόμα που έχασκε αφήνοντας στον Τηνιακό αέρα την πρωτοβουλία να πάρει όσα από τα περιεχόμενα θέλει και να τα πεταχτεί μέχρι Σύρο στην καλύτερη περίπτωση, κι’ ας κόψουν η Συριανοί τον λαιμό τους. 

Γιατί στην χειρότερη περίπτωση αυτά που άρπαζε ο αέρας τα βαριότανε γρήγορα και τα παράταγε στην επόμενη λαγκαδιά. 
Μια χαρά. Κομπλέ. Τώρα που ‘χουμε και κάδους ανακύκλωσης ποιος μας πιάνει.

Εν μέσω του κυκλώνα των ανεμογεννητριών που θα σαρώσουν την ενδοχώρα και της προετοιμασίας για το επόμενο καλοκαίρι, ειλικρινά, ελπίζω να έχουν ήδη διαγνωστεί τα θέματα που χρήζουν άμεσης επίλυσης στο νησί.

Αν ξεφουσκώσει όλο αυτό (γιατί δεν μπορεί να ασχολείται όλος ο κόσμος μαζί σου για πάντα και μόνον με θετικά σχόλια) απλά, δεν γίνεται. 

Κάποια στιγμή όλοι όσοι ανακάλυψαν το νησί... 

...θα χάσουν τον αρχικό ενθουσιασμό τους και θα αρχίσουν να ενοχλούνται από τα στραβά που μέχρι χτες πέρναγαν απαρατήρητα, ή που τέλος πάντων, τα έβλεπαν και έδιναν μια πίστωση χρόνου.

Φοβάμαι την "μόδα της κουζίνας" επίσης. 

Το τερατάκι που λέγεται σύγχρονη γαστριμαργία αν συνεχίσεις να το ταΐζεις και να του κάνεις όλα τα χατηράκια, θα φτάσει μέρα που θα απορείς γιατί πλήρωσες μια ομελέτα είκοσι ευρώπουλα.

Μέτρο, παιδιά, θέλει μέτρο όλο αυτό. Το ότι έβαλα μαύρη ποδιά, σκούφο μάγειρα και κόβω με το χέρι το μαρούλι, δεν σημαίνει πως κάνω υψηλή τέχνη.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, τελικώς.

Όλα γίνονται με κάποιον στόχο, όλα εξυπηρετούν τρέχουσες καταστάσεις. 

Με πηγμένες την Μύκονο, την Σαντορίνη, την Πάρο, την Νάξο και όλα τα πολυδιαφημισμένα νησιά, λογικό είναι να πρέπει να στρέψουμε τους τουρίστες σε άλλους προορισμούς και μάλιστα κοντινούς.

Δεν σας παραξένεψε καθόλου φέτος ο αριθμός των δρομολογίων από Ραφήνα;

Δεν σας παραξένεψε καθόλου και ο δήθεν "πόλεμος τιμών" στα εισιτήρια;

Δεν σας παραξένεψε καθόλου που δεν έγινε παρόμοια οργανωμένη προβολή και στην Νίσυρο ή στην Τήλο, ας πούμε;

Ας μείνουμε ψυχροί παρατηρητές και ας παραδεχτούμε τα εξής:
Η Τήνος έγινε ένας κοντινός και ταυτόχρονα προσιτός προορισμός πλέον. 

Που όταν πήξει και αυτός θα συνεχίσει μεν να μπαίνει στα τουριστικά φυλλάδια, αλλά, κάποιο άλλο νησί θα έρθει στην επιφάνεια για "ανάδειξη", δόξα τω Θεώ, έχουμε πολλά ακόμη.

Ο τουρίστας, θυμηθείτε το αυτό, αν αφήσεις ανεξέλεγκτες τις επιθυμίες του, θα σε πάει εκεί που θέλει εκείνος, θα απαιτήσει τον χώρο και τις συνήθειες που είχε αλλού, αυτόν που έχει ήδη γνωρίσει και απαιτεί. 

Και θα το κάνει αυτό μέχρι να αλλοτριώσει τον χώρο τόσο, μέχρι του σημείου που να μην τον ενδιαφέρει πλέον, αφού θα έχει γίνει ίδιος με όλα τα άλλα μέρη. 

ΜΥΚΟΝΟΠΟΙΗΣΗ λέγεται αυτό, για όποιον δεν το έχει αντιληφθεί, είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος.

Γή και ύδωρ στους τουρίστες μέχρι που να μην γνωρίζουμε τον τόπο μας τον ίδιο. 
Όλη η Ελλάδα ένα απέραντο ξενοδοχείο και η Τήνος ένα δωματιάκι του

Αυτό θέλαμε τόσον καιρό;