Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

ΓΑΪΔΟΥΡΑΓΚΑΘΟ...

Δεν υπάρχει διαδρομή μέσα στα βουνά της Τήνου, που να μην είναι παρόν.  

Δεν υπάρχει παραγκεριά, ρέμα, σκαλί, μονοπάτι, δρόμος, λαγκάδι που να μην έχει κάμποσα απ΄αυτό. Πολλά χωράφια μάλιστα, είναι εντελώς αδιάβατα από την παρουσία του. 
Δεν υπάρχει φωτογραφία της εξοχής της Τήνου που να μην βρίσκεται κάπου μέσα κρυμμένο...
Ναι, το γαϊδουράγκαθο είναι παντού! 
Σύμφωνα με την Βοτανική, κατατάσσεται στα ζιζάνια. 
Κατά τους απλούς ανθρώπους όμως, είναι (όπως και όλα τα ζιζάνια) ένα φυτό με εξαιρετικές ιδιότητες!
 
Ναι, για το γαϊδουράγκαθο μιλάμε, αυτό που περνάμε δίπλα του, συνήθως ενοχλημένοι από την παρουσία του...

Έχει θεραπευτικές ιδιότητες, χρησιμοποιείται σαν ζωοτροφή, αλλά και σαν τροφή κατάλληλη για τον άνθρωπο και τέλος, είναι ένα ενεργειακό φυτό και δίνει εξαιρετικής ποιότητας καύσιμο pellet!!!
Γαιδουράγκαθο-Silybum marianum (πιέστε στο λατινικό όνομα για περισσότερες πληροφορίες) Διετές ακανθώδες φυτό που φθάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Επιστημονική ονομασία: Σίλυβο το μαριανό. Οικογένεια: Σύνθετα (Compositae). Άλλα ονόματα: Γαϊδουράγκαθο, κουφάγκαθο, κάρδος, σίλυβο.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ: Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται κυρίως οι σπόροι από τα άνθη του, που μαζεύονται προς το τέλος του καλοκαιριού όταν ξεραθούν πλήρως. Και τα άλλα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά αλλά έχουν χαμηλότερες περιεκτικότητες σε δραστικές ουσίες.
ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΑΡΑΔΟΣΗ Σύμφωνα με την παράδοση τα λευκά σημάδια σαν φλέβες στα πράσινα φύλλα του, προκλήθηκαν όταν έπεσαν πάνω στο φυτό σταγόνες από το γάλα της Παρθένου Μαρίας και για αυτό πήρε το αγγλικό του όνομα milk thistle (γαλατοαγκάθι) ή Mary thistle (αγκάθι της Μαρίας). Ο Διοσκουρίδης συνιστά το μέγα κενταύριον, ή σίλυβον για την επούλωση των πληγών. Τα κεφάλια από τα άνθη του τρώγονταν βραστά την άνοιξη πριν ανθίσουν όπως οι αγκινάρες και βοηθούσαν στη τόνωση του οργανισμού, το καθάρισμα του αίματος, την αποτοξίνωση του οργανισμού, αλλά και στην αύξηση της παραγωγής γάλακτος των γυναικών. Ακόμα χρησιμοποιούταν και για όλες τις ασθένειες της μελαγχολίας.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ & ΧΡΗΣΕΙΣ Στη σύγχρονη βοτανοθεραπευτική, το γαϊδουράγκαθο είναι το κύριο γιατρικό που χρησιμοποιείται στη προστασία του συκωτιού από λοιμώξεις, κατανάλωση αλκοόλ ή χημειοθεραπείες. Μπορεί να βοηθήσει στο να περιοριστούν οι βλάβες στο συκώτι αλλά και στην ανανέωση των κυττάρων του. Χρησιμοποιείται ακόμα στη θεραπεία της ηπατίτιδας, του ίκτερου και της κύρωσης του ύπατος.
 Χορηγείται σε όλα τα προβλήματα της χοληδόχου κύστης καθώς αυξάνει την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και της χοληδόχου κύστης.
Χρησιμοποιείται ακόμα σαν δυναμωτικό του εγκεφάλου και της μνήμης, σαν καταπραϋντικό στη καταρροή και στη πλευρίτιδα, αλλά και στη ψωρίαση.

ΦΑΓΩΣΙΜΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους, το οποίο είναι αρκετά χρονοβόρο. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.
Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.


"Σαράντα χιλιάδες στρέμματα με γαϊδουράγκαθο, πρόκειται να καλλιεργηθούν στους νομούς Λάρισας, Μαγνησίας και Καρδίτσας προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.  Η ζήτηση για καλλιέργεια αγριαγκινάρας αυξάνεται, λόγω των υψηλών τιμών, που έδωσε φέτος το υπουργείο Ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από ενεργειακά φυτά.


Υστερα από έρευνες της Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας υπό τον καθηγητή Ν. Δαναλάτο, έχει αποδειχτεί ότι είναι πολύ καλό υλικό για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, εκτός από βιοκαύσιμο. Ο ίδιος επισημαίνει πως «πρέπει να υποστηριχθεί αυτή η καλλιέργεια μέχρι τέλους, διότι θα αλλάξει πολλά πράγματα στην αγροτική οικονομία της χώρας».


Ο τόνος αγριοαγκινάρας παράγει περίπου 1 μεγαβατώρα ηλεκτρική ενέργεια».


Υπολογίζεται ότι η παραγωγή ανά στρέμμα σε αρδευόμενες εκτάσεις είναι πάνω από 2,5 τόνους, ενώ σε ξερικές 1,5 τόνος. 


Πέρα από τη χρήση της ως βιοκαυσίμου, η αγριαγκινάρα θεωρείται διεθνώς μια από τις καλύτερες ζωοτροφές, τόσο από την άποψη ότι κάνει καλό στην υγεία του ζώου όσο και από τα πλεονεκτήματα που έχει ως καλλιέργεια, αφού είναι ένα πολυετές φυτό που δεν χρειάζεται συχνά πότισμα.


Το φυτό γίνεται πελλέτα (PELLET)
Το επόμενο βήμα γίνεται στο εργοστάσιο παραγωγής πελλέτας 
στο Βελεστίνο,στο «πελλετάδικο» του Τριαντάφυλλου Αγγελούση. 
Εδώ, η αγριαγκινάρα που έχει μαζευτεί 
σε μπάλες περνάει από σπαστήρες, μετατρέπεται σε «πούδρα», 
η οποία στη συνέχεια συμπιέζεται, και έτσι παράγονται οι πελλέτες. 
Τα μικρά εύκαμπτα κυλινδρικά τεμάχια που θα αποτελέσουν 
την πρώτη ύλη καύσης συσκευάζονται, 
μεταφέρονται και αποθηκεύονται εύκολα.
Ο κ. Αγγελούσης, γεωπόνος στο επάγγελμα, 
ξεκίνησε την παραγωγή πελλέτας πριν από τέσσερα χρόνια. 
Ενα μέρος της παραγωγής του απορροφάται 
από τις τοπικές βιομηχανίες, 
ενώ το υπόλοιπο προορίζεται για εξαγωγές. 
«Η ζήτηση στην Ευρώπη, από μηδενική που ήταν το 2000, 
εκτοξεύτηκε σε 10 τόνους το 2009 και αναμένεται 
να φτάσει τους 100 τόνους τα επόμενα πέντε χρόνια», 
μας εξηγεί ο κ. Δαναλάτος.
Σήμερα, στην Ελλάδα υπάρχει ένα ακόμη «πελλετάδικο» 
για αγριαγκινάρα στην Καρδίτσα. 











Δεν υπάρχουν σχόλια: