Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

τέλος καλοκαιριού...


Το νησί που φεύγει.
Φεύγει, και μάλιστα, χωρίς να αφήσει ίχνη.
Κάθε τρόπος, ήθος, έθος, λαλιά και κάθε αλληλουχία γενεών που χάνεται, δεν γράφεται παρά μόνον σαν αχνή εικόνα χωρίς λέξεις, εκείνων που πρόλαβαν το νησί που χάνεται.

Δεν υπάρχει πόνος για το νησί που φεύγει, μόνον πόνος για εμάς που ήρθαμε και χάσαμε και για εκείνους που θ' ακολουθήσουν, χωρίς να ξέρουν πώς βρέθηκαν εδώ και ποιό το χρέος τους προς τον εαυτό τους...

Δεν υπάρχουν σχόλια: