Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Άειντε μπαρμπα-γέρο πάμε σην κλεψιά...

"Άειντε μπάρμπα-γέρο πάμε στην  κλεψιά
πού 'χει φεγγαράκι και αστροφεγγιά
Δε μπορώ ο καϋμένος γιατί εγέρασα
τα ασημοκούμπαρά μου τα εκρέμασα..."

Έτσι πάει το τηνιακό τραγουδάκι που έλεγε η μάνα μου στον γιό μου όταν ήταν πιό μικρός. 

Θα πεις τί σχέση έχει το τραγουδάκι με το συγύρισμα στους Αγίους Αναργύρους..;

Έχει, πώς δεν έχει...

 Έχει, γιατί μετά από τόσους μήνες μέσα στο τσιμέντο ή για να το πω σωστά, 

μετά από τόσα χρόνια μέσα στο τσιμέντο νιώθω τόσο γέρος, όσο και εκείνος του τραγουδιού...

 Οπότε, από τη μιά τους βλέπω και ζηλεύω που δεν είμαι εκεί να χορτάσω Τήνο κι΄από την άλλη...

...λέω πως άμα ήμουνα δεν θ' άντεχα ούτε τη μισή από τη δουλειά που πατάνε...


Κι΄αν βάζω όλα αυτά εδώ μέσα δεν είναι για να κολακέψω κανέναν, 

ούτε να κάνω σε κάποιον τη χάρη να δει τον εαυτό του σε μια ανάρτηση ενός blog στα βάθη του ίντερνετ...

Στο κάτω-κάτω, δεν είμαι πολιτικός για να θέλω να κάνω τον καλό σε συντοπίτες... 

Επιπλέον, το Tinos On The Run δεν έχει διαφημίσεις, άρα, δεν βγάζει ούτε σέντς από τις επισκέψεις των φίλων και γνωστών. 


Βάζω τις φωτογραφίες αυτές όπως θα έβαζα και οποιαδήποτε φωτογραφία έπεφτε στα χέρια μου από τα χρονικά του χωριού, όπως κάθε κειμήλιο που πρέπει να διασωθεί.

Και πρέπει να διασωθεί όχι για να πέφτουμε σε νοσταλγία, να το βλέπουμε και να λέμε τί καλά που ήμασταν τότε καί πόσο χάλια είμαστε τώρα.

Πρέπει να διασωθεί γιατί αυτή είναι η τρέχουσα ιστορία του τόπου.


Αυτοί είναι οι άνθρωποί του, αυτή είναι η ομάδα, αυτό είναι το αύριο του τόπου...

...που δεν μου κακοφαίνεται καθόλου σε σχέση με όσα έχω δει στο πρόσφατο παρελθόν...

Και πάλι ένα μεγάλο μπράβο σε όλη την ομάδα!















Δεν υπάρχουν σχόλια: