Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Ο φίλος, στην βροχή φαίνεται...



Κι΄είναι η βροχή μιά αφορμή να βγεις να μυρίσεις, να αγναντέψεις, να σκύψεις στις λεπτομέρειες που τρέχουν ολόγυρα απαρατήρητες.

Είν’ ο καρπός δακρυσμένος βροχή...

...είναι τα μπουμπούκια τόσο γεμάτα ζωή που λες θα εκραγούν και θα σκορπίσουν δέντρα ολάκερα γύρω τους...

...είναι τόσο βαθύτερο το μωβ του λουλουδιού, που λες και ποτέ πριν δεν τόχεις ξαναδεί.

Λες κάποτε θα δουν κι΄άλλοι όλα αυτά τα κρυφά και φανερά μαζί...

...λες θα σταθούν μιά στιγμή να δουν με την φαντασία τους τον μάστορα...

...να στήνει το κέντημα με την πέτρα και την υπομονή κομμάτι το κομμάτι;

Λες να κουραστούμε λιγάκι και το ψιλόβροχο να δυναμώσει κι΄αυτό λιγάκι, 


...ν' αναγκαστούμε να σταλίσουμε ΄δω μέσα;

 Λες να βαρύνει ο καιρός...

 ...να φορτώσει σύννεφα η Καστέλλα...

...να μας έρθει στο νου κρασί μπρούσκο, με λουκάνικο και τυράκι Τηνιακό, να πρέπει να τρέξουμε σπίτι γρήγορα-γρήγορα να δούμε πίσω απ΄τα τζάμια το Ξώμποργο να βυθίζεται στον ουρανό...

 ...τις λάμπες του δρόμου τη μιά να φέγγουν σα φωτάκια Χριστουγέννων...

 ...να χάνονται ύστερα στη μεγάλη Αστραπή;

Λές..;

Λες η θάλασσα νάχει φουσκώσει σαν καφές ελληνικός που φτάνει ίσα να χυθεί;

Είν΄η Περάστρα εκείνη ‘κεί κάτω; 

Μοιάζει και νάναι. 
 
Και ξέρεις, τα σφαλιστά παράθυρα είναι, λέει, απ΄το κρύο, μα το χωριό είναι γεμάτο κόσμο και περνάνε τα φορτώματα για τη Χώρα, στέκουν για λίγο και πάλι τραβάνε προς τον Λάζαρο...


 ...να βγουν στα Λουτρά, να πέσουν στον αμαξωτό για λίγο, να κάμουν έτσι την ανηφορίτσα να περάσουν μέσα απ΄την Ξινάρα, μετά στους Μύλους, να πάρουν να κατηφορίζουν στην Κυρά Ξένη, ύστερα στα Σταμνάδ΄κα, να πάνε στην Χώρα να πουλήσουν...




Σημείωση: οι φωτογραφίες είναι από φίλο, που προτιμάει να μένει στο παρασκήνιο, πολύτιμος υποβολέας μοναδικών εικόνων, δια παντός λαβωμένος απ΄την ομορφιά του νησιού. 

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστά!!! Ο ΦΙΛΟΣ στη βροχή φαίνεται!!!

Ανώνυμος είπε...

Και εμείς που αναγνωρίζουμε τον φίλο σου και φίλο μας, τον περιμένουμε στο νησί για να μας δώσει νέο έργο.
Θ.