Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΣΗΚΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ !


Τίποτα δεν θα μας σηκώσει από τον καναπέ...
Σίγουρο πράγμα... Ακόμη κι’ αν βάλουν κι’ άλλους φόρους, ακόμη κι΄αν γίνουν όσο χούντα θέλουν, ακόμη κι’ αν μπουν στα σπίτια να μας αυτώσουν τις γυναίκες. Το κεφάλι έχει πέσει τόσο χαμηλά, που πλέον δεν γίνεται τίποτα. 
Λείπει ένα βασικό συστατικό
Λείπει η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ απ΄τον Έλληνα και λείπει χρόνια τώρα. 
Δεν έγινε χτες ή προχτές αυτό το κακό. Η περηφάνια του Έλληνα έχει συστηματικά απαλλοτριωθεί τα τελευταία είκοσι, για να μην πω τριάντα χρόνια. 
Έγινε περηφάνια μας το καινούργιο αυτοκίνητο (με δόσεις...) και τώρα που πάληωσε, έγειρε το κεφάλι. 

Έγινε περηφάνια μας οι ακριβοπληρωμένες διακοπές σε «Αρχοντικά» και «Υπόσκαφες ατομικές κατοικίες» και τώρα, στο χωριό, το κεφάλι χώνεται μέσα στους ώμους. 

Έγιναν περηφάνια μας τα GANT τα PRADA και τα CHOPARD και τώρα που εκποιήθηκαν στα ανταλλακτήρια χρυσού, το κεφάλι ακούμπησε στα γόνατα. 

Έγινε περηφάνια μας η χαιρετούρα του Μαζωνάκη απ΄το μικρόφωνο στην παρέα μας και τώρα που δεν μας χαιρετάει ούτε ο περιπτεράς γιατί του χρωστάμε τέσσερα πακέτα τσιγάρα, το κεφάλι ήρθε και ακούμπησε στις δυό παλάμες. 

Έγιναν περηφάνια μας οι ακριβοπληρωμένες ρωσσίδες βιζιτούδες και τώρα που ήρθαμε αντιμέτωποι με την πραγματική ανάγκη για κότσια (αλλιώς λέγονται...) το κεφάλι μένει να κυττάζει το πάτωμα. 

Έγιναν περηφάνια μας τα λαζανάκια με σκόρδο και λάδι προς 40 ΕΥΡΩ το πιάτο και τώρα, στο σουβλατζίδικο της γειτονιάς το κεφάλι ακουμπάει στο χάρτινο τραπεζομάντηλο και μένει εκεί.

Παράλληλα, έγινε περηφάνια μας το να αποδομούμε συστηματικά θεσμούς, ανθρώπους, ιστορία, παράδοση, τόπο, ήθη, πατρίδα, δεσμούς, φίλους. 
Και τώρα που τα γυμνώσαμε από μόνοι μας μέσα μας από κάθε αξία, μονολογούμε: «Τίποτα δεν έχει νόημα...». Αυτά έχουν πάντα νόημα. Αν εμείς χάσαμε το νόημα σαν δεκάευρω στο τζόκερ, κακό δικό μας και των παιδιών μας...
Ξετσιπωθήκαμε σαν γκόμενες σε πρωινάδικο, δεχτήκαμε να μας πλασάρουν όποιο σκουπίδι θα έφερνε περισσότερα λεφτά στις τσέπες των εταιρειών σαν μόδα και σαν «πρέπει», να πρέπει να δεχτούμε τον Ζαζόπουλο, τον Κιάμο, την Παπαρίζου και την Στικούδη σαν καλλιτέχνιδες και καλλιτέχνες, να πρέπει να δεχόμαστε μέσα στο μυαλό μας πως "κι΄ αυτοί τραγουδιστές είναι"σαν τον Μπιθικώτση και σαν την Μαίρη Λίντα όταν τραγούδαγαν Γκάτσο σε μουσική Θοδωράκη με ενορχήστρωση Χατζιδάκη..! 

Να πρέπει να δεχτούμε πως «Τί να κάνουμε, αλλάζουν τα πράγματα!» γιατί έτσι πουλάει περισσότερο το σύστημα!
Να πρέπει να λέμε τέχνη οποιοδήποτε μπάζο, σάπια λεμονόκουπα, ξεραμένη κουράδα και τσαλακωμένο στρατσόχαρτο μας πλασάρουν και μας βεβαιώνουν πως είναι τέχνη, απλώς δεν είμαστε προετοιμασμένοι κατάλληλα να την δεχτούμε. Και 'μεις σαν χάπατα να κυττάμε περισπούδαστα και να σκεφτόμαστε πόση τέχνη κρυβόταν στα σκουπίδια μας και ‘μεις δεν το ξέραμε...
Έγινε περηφάνια μας να βγάζεις βιβλία με «βρωμιές» και «απόκρυφες ιστορίες» και «καλά κρυμμένα μυστικά» και «σκοτεινές σχέσεις» οποιουδήποτε Έλληνα έχει δώσει το αίμα και τη ζωή του για αυτόν τον τόπο πεθαίνοντας στην ψάθα, απλώς, για να συμβαδίσεις με την κομματικά στρατευμένη προοδευτικούρα του τόπου, που θρέφεται από το ίδιο το κράτος για να μπορεί να το αποδομεί! 
Και τώρα που ψάχνουμε σημεία αναφοράς, διαπιστώνουμε πως τάχουμε «εξελίξει» σε θέσεις και γνώμες και απόψεις και αντιγνωμίες.
Πού ηγέτης, λοιπόν... 
Από μας θάπρεπε να πηγάσει, να αναβλύσει, να εκραγεί ένας ηγέτης! 
Και ‘μεις αφήνουμε αυτή τη ζωογόνο για τον λαό διαδικασία στους πολιτικούς... 
Ο Ηγέτης θέλει ψυχή και η ψυχή έρχεται από αιώνες μακρυά. Και ‘μεις φροντίσαμε να τις κάψουμε όλες τις γέφυρες. Η ψυχή δεν φτιάχνεται όποτε θές εσύ. 
Η ψυχή είναι πάντα εκεί κι΄έχει για τροφή της τον τόπο και την ιστορία του. 
Δεν ξυπνάς ένα πρωί, διαπιστώνεις «έλλειμμα ψυχής» και αρχίζεις και το πατικώνεις θεωρίες για να το γεμίσεις. Ή την έχεις ή δεν την έχεις.
Κι΄εμείς, με τους Τούρκους στο Σύνταγμα, θα αλλάζουμε κανάλι να δούμε τον ένα πολιτικό να κατηγορεί τον άλλον για ολιγωρία και προδοσία. Μετά θα αλλάξουμε κανάλι για να δούμε αν ο Σουλεϊμάν θα πάρει τελικώς για γενίτσαρους τους κατοίκους της Ρόδου...
Να μη ξεχάσω! Το ΙΚΕΑ έχει φέρει καινούργιο τριθέσιο με ενσωματωμένη θήκη για το τηλεκοντρόλ και ακουμπιστήρι πίτσας σε τιμή α-πί-στευ-τη!



3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΜΕΓΑΛΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΟΦΙΕ, ΞΕΚΙΝΑ ΕΣΥ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΑΜΕ!

Όφιος... είπε...

Η πλάκα είναι , πως ξέρω ποιός είσαι ΑΝΩΝΥΜΕ...
Και βέβαια, εγώ πάντα εκτίθεμαι επώνυμα!

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=p4LN5obGRDw


Γιάννης