Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

ΓΡΑΨΕ ΚΑΤΙ...

-Γράψε κάτι... 
-Πού;
-Να, εδώ. Πάρε ένα καρφάκι και γράψε κάτι. 
Μετά θα περάσουν τα χρόνια και πού ξέρεις, μπορεί ο εγγονός σου να περάσει το δάχτυλό του μια μέρα απάνω από τα γραμμένα σου και να σε μνημονάει. 

Μπορεί και να μη ξέρει πως είναι δικά σου τούτα δω τα χαράγματα, μα μπορεί να κάτσει και να σκεφτεί και να πεί:
"Ποιός νάναι τούτος δω ο ΓΝΑ που βάζει ημερομηνία το 1928;"
Κι' απέ, να τού φέξει και να πει "Βρε, ο πάππος μου είναι!" και να χαρεί, να κάμει εκείνο το μικρό ταξιδάκι προς τα πίσω, σα συχώριο στ' όνομά σου...
Μα κύττα, είναι κι' άλλοι εδώ πέρα, ένας μάλιστα έβαλε το 1898 και δίπλα του ένα Λάμδα μεγάλο. Ποιός νάταν..;



Α! Τούτος εδώ είναι νεώτερος. 1935 λέει. Μα ποιός νάναι...

Κι' άλλος! Άκου 1922..! Τη χρονιά της Μικρασιατικής καταστροφής. Το "Κ" μπορεί νάναι "Κορίνθιος", μα το "Α..;"

Να και μιά εκκλησιά! ΝΠΚ. Νικόλαος Πέτρου Κ..... Ποιός νάταν αυτός πάλι...

Δες εδώ! Κι' εκείνοι βαριόνταν άμα είχε λειτουργιά! Να, δες! Μια τρίλιζα! Με τι να παίζαν άραγε..; Με φασόλια, με πετραδάκια, με τί...;

Να και το 1896 και το 1910 πλάι-πλάι.

Και το 1932, εδώ κι΄αυτό... ΔΑΚ και κολλητά του, ΙΣΑ...

ΜΑΚ , το 1921, εκατό χρόνια από την επανάσταση του 1821... Καταλαβαίνεις πόσο κοντά στην ιστορία ήταν οι παππούδες μας..;

Να κι' ένα καραβάκι! Και δίπλα μια τοσοδούλα τρίλιζα. Δες πόσο όμορφα είναι σκαλισμένα τα γράμματα στα δεξιά του καραβιού και πρόσεξε τούτο το παράδοξο: είναι σαν μέσα σε καθρέφτη και δεν διαβάζονται σωστά απ΄όπου κι' αν τα κυττάξεις!

Κι' άλλο καράβι...

Δες τώρα εδώ καλλιγραφικό σκάλισμα! Κύττα το Γ και το Ρ πόσο όμορφα είναι σκαλισμένα! 
Πρόσεξε δεξιά το 18032, που μάλλον θα ήθελε να γράψει 1832, με πόσο ωραία γράμματα ειναι φτιαγμένο...

Μα τί μανία τους έπιανε με τα καράβια... 
Ναυτικούς δεν βγάλανε ποτέ τα Κελλιά. 
Τότε τί ήταν αυτή η μανία να φτιάχνουν καράβια... 
Δες και 'κείνα τα δύο "Α", τό να πλάι στ΄ άλλο μ' ένα δεντράκι ανάμεσα..!

Αυτό πάλι, αν δεν φαινόταν τόσο παληό, θάλεγα πως είναι ένα ανθρωπάκι χωρίς κεφάλι που φοράει παντελόνι καμπάνα...

Αυτό όμως εδώ, μου μοιάζει μάλλον πένθιμο. Το 1912 κάποιος χάραξε εδώ πάνω κάποιαν απώλεια.

Να και μιά Ανεζούλα! Μα ποιά νάτανε... Και να τόγραψε η ίδια ή αυτός που την αγάπαγε..; Είναι η μόνη χάραξη με μικρά και όχι με κεφαλαία γράμματα σε όλα τα περπατιά.

Κι' άλλη τρίλιζα... Βρε άμα ξεκίναγε την λειτουργιά ο Καπελλάνος, δεν έλεγε να την τελειώσει με τίποτα...

Τελικά, μου φαίνεται πως οι Κελλιανοί στα καράβια βλέπαν τον ξενητεμό τους, ειδάλλως, δεν εξηγείται τέτοιος έρωτας με τα καράβια...

Να κι΄ένα δέντρο και δίπλα του κάποιος ΙΑΓ μέσα σε ημικύκλιο.

Να κι΄ένα σπίτι, νάτα πάλι και τα δύο "Α" με το δεντράκι ανάμεσα... 1934.


Ουφ, κουράστηκα! Έβγαλα τα μάτια μου 'δω πάνω... 
Άμα θες όμως, σε παίζω μια τρίλιζα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι Κελλιανοί σίγουρα θα γνώρισαν τα χαραγμένα μάρμαρα των περπατιών της θρυλικής εκκλησίας του Αγίου Ζαχαρία, της μεγαλύτερης εκκλησίας της Τήνου. Όποιος αναγνωρίζει κάποια αρχικά ας μου τα στείλει να τα βάλω.




1 σχόλιο:

Γιακορ είπε...

Νίκο, οι αναρτήσεις σου είναι ιστορικά κειμήλεια/κείμενα. Είναι φανερή η αγάπη σου για τα Κελλιά. ´Εχεις μάτι που βλέπει την ιστορία αυτού του χωριού και του νησιού μας. Συνέχισε να γράφεις ...κάτι κάθε τόσο για να σε απολαμβάνουμε.