Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ...

Είμαστε εμείς που μας στείλανε βασιλιά για να σταματήσουμε να τρωγόμαστε...
Εμείς οι ίδιοι που στη συνέχεια μας συμφωνήσανε τα σύνορα και μας σύρανε στον δεύτερο βαλκανικό πόλεμο, η ΑΝΤΑΝΤ στην Θεσσαλονίκη και εμείς υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε...
Μετά, είμασταν εμείς που μας δίνανε τα δάνεια με προκαταβολή των φόρων για να σταθούμε στο ιερό και καταραμένο σταυροδρόμι που μας  έρριξε η μοίρα...
Είμαστε εμείς που μας λιανίσανε στον δεύτερο παγκόσμιο και ποτέ δεν βρήκαμε το κουράγιο να ζητήσουμε την τιμή μας πίσω, έστω σαν αποζημίωση για τα θανατικά της πείνας και τους εκτελεσμένους πατριώτες, εμείς που τους αφήσαμε να φύγουν όταν κατέρρεαν και σεβαστήκαμε την τιμή της υποχώρησης και το δικαίωμα του νικημένου και δεν αγγίξαμε τρίχα τους όσο μας αδειάζανε την γωνιά...
Είμαστε εμείς που μετά ζητήσαμε από του ευνοημένους του κεφαλαίου, να μας στηρίξουν να κλείσουμε τις πληγές του εμφυλίου, που αφέθηκε να τρέχει όσο καιρό οι άλλοι νικημένοι στηλώνονταν στα πόδια τους και ΄κείνοι δώσανε την βοήθεια με ανταλλάγματα τις ψυχές μας...

Είμαστε εμείς, που πήγαμε να τους δουλέψουμε, στους νικημένους, τα εργοστάσιά τους, τα ίδια που έφτιαχναν τις βόμβες που μας θερίζανε, τα ίδια που φτιάχναν τα αυτοκίνητα που φέραν εδώ τον κατακτητή και που ανταλλακτικά προμηθεύονταν από την αμερικάνικη Ford κατά την διάρκεια του πολέμου...

Είμαστε εμείς που μας αφήνανε να παίζουμε τον Φωτόπουλο στο "Λαός και Κολωνάκι" χωρίς όμωβς ποτέ να βρούμε την αξιοπρέπειά και την δικαίωσή του...

Είμαστε εμείς που αγοράζουμε σε υπερτιμές τα αυτοκίνητα, τα τηλέφωνα, τα τεθωρακισμένα, την άμυνά μας, από εκείνους τους στερημένους από χαρά βόρειους για να μπορούν μετά να μας κυττάνε σαν κολλήγους των ίδιων των αναγκών μας....

Είμαστε τα ζώα που εν γνώσει τους ικανοποιούν τις σεξουαλικές ανάγκες των θηλυκών τους κάθε καλοκαίρι και που μετά μας μισούν αφόρητα γι΄αυτό...

Εμείς, που χαίρονται να μας βλέπουν να περιμένουμε το ψιχουλάκι της γνώμης τους...

Αλλά. που πριν αυτοί μας κάνουν ολ΄αυτά, εμείς είχαμε δώσει το σκαλοπατάκι για να πατήσουν και να ανέβουν στην πλάτη μας.

Σύγχρονοι, αμφισβητούμενης καθαρότητας νεοέλληνες τώρα πιά, στα καθημερινά μας πάρε-δώσε μαζί τους, κάνουμε τα πάντα για να μείνει το σκαλοπατάκι στην θέση του και να μπορούν να ανεβοκατεβαίνουν όποτε θέλουν στην ράχη μας...

1 σχόλιο:

En' Tino είπε...

Φίλε Οφιέ σε παρακολουθώ αρκετό καιρό και συμφωνώ με αρκετά από τα σχόλιά σου...
Ειμαι κι εγώ ένα που είναι "κολλημένος" με το νησί μας αλλά δυστηχώς μένω μακριά του.

En'Tino