Η ΞΙΝΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ !

Τί κακό ήταν αυτό που με βρήκε! 

Τί τρομάρα! 

Γυρνάω που λες φιλαράκι, απ΄την Χώρα και έχω βάλει και ακούω και κάτι ξεγυρισμένα συρτοτσιφτετέλια, ξέρεις, από εκείνα τα παραδοσιακά, οπότε, στην στροφή της Ξινάρας παθαίνω πλάκα! 

Σοκ! Μένω παγωτό σου λέω! Η Ξινάρα δεν υπήρχε πιά! Είχε φύγει από την θέση της! Απλώς, είχε φύγει από την θέση της! 

Κυττάω την ταμπέλα, ρε ξανακυττάω την ταμπέλα, τίποτα... 
Η Ξινάρα ήταν, έλεγε η ταμπέλα, στους ουρανούς! 

Σηκώνω το βλέμμα μου στον ουρανό, φτου να πάρει! Συννεφιά... 
Άντε βρες την Ξινάρα εσύ τώρα πάνου κεί, χαμένη μεσ΄τα σύννεφα... 

Μα τί τους ήρθε και βάλανε την Ξινάρα κει πάνω... Τέλος πάντων, εξουσία είναι αυτή και με την εξουσία δεν τα βάζει κανείς, ότι θέλεις κάνεις άμα είσαι εξουσία, στέλνεις και την Ξινάρα στον ουρανό και λογαριασμό δεν δίνεις, που λέει ο λόγος...

Κάνω δεξιά το αυτοκίνητο και συγκλονισμένος βγαίνω με τάσεις εμετού, πάω μέχρι την άκρη του δρόμου για να βγάλω τα σωθικά μου και τότε, δεύτερο σοκ! 

Η Ξινάρα είναι στην θέση της! 
Ξαναγύρισε! 
Έκανα έτσι κι ακούμπησα στην μάντρα και με δάκρυα ευτυχίας δεν χόρταινα να βλέπω την Ξινάρα στην θέση της! 
Κάτω από κείνο το πωστολένε το Ξώμποργο, με το πρώην δημαρχείο, με τα σπιτάκια της τα όμορφα, με τα όλα της! Τί χαρά... 

Βέβαια, σκέφτηκα πως ίσως η Ξινάρα να μην είχε φύγει ποτέ από τη θέση της και ίσως η ταμπέλα να τάδειχνε λάθος... 
Αλλά, λάθη τέτοια στην χώρα μας δεν γίνονται. 
Ίσως πάλι, νά’ φταιγα κι΄εγώ που στεκόμουνα σε λάθος θέση. 

Θέλω να πω, πως αν σταθείς στο κατάλληλο σημείο με την πεσμένη ταμπέλα εμπρός σου και στο βάθος την Ξινάρα, τότε η ταμπέλα δείχνει σωστά! 

Ωπ! Είπα πεσμένη; Μα ναι! Αυτό είναι! 
Η ταμπέλα ήταν πεσμένη! Η Ξινάρα ουδέποτε ανελήφθη εις τους ουρανούς! Απλώς, η ταμπέλα ήταν πεσμένη! Και πώς νάπεσε η ταμπέλα άραγε..; 
Και πότε νάπεσε η ταμπέλα, δεύτερο άραγε...

Λοιπόν, πατριώτες! Η πλάκα πλάκα, αλλά το σοβαρό σοβαρό... 
Από την διαπλάτυνση και μετά, ναι, εκείνη πούγινε πριν τρία χρόνια αν ενθυμούμαι καλώς, η ταμπέλα ξηλώθηκε, ο δρόμος διαπλατύνθηκε (ομολογουμένως, με πολύ καλή δουλειά από την πλευρά του εργολάβου, κάποιος Φώσκολος από τα Κιόνια, νομίζω), ασφαλτοστρώθηκε, μα η ταμπέλα έμεινε μέσα στο χωράφι να κάνει παρέα σε μίαν άλλη μεγαλύτερη που δείχνει δημαρχεία και Καλλονές και άλλα τέτοια καταργημένα και μάλλον θάνιωθε μοναξιές... 

Δηλαδή, κανένας δεν έχει εντοπίσει την πεσμένη ταμπέλα μέχρι στιγμής; 
Δηλαδή, η Ξινάρα είναι κάτι σαν το Παρίσι που όλοι ξέρουν πού είναι και δεν χρειάζεται ταμπέλες; 
Δηλαδή, κανένας ούτε καν οι Ξιναριανοί οι ίδιοι, δεν ενοχλήθηκαν από την έλλειψη αυτή;

Τέλος πάντων, ρε αδέρφια, δεν θίγεται κανείς άμα του φέρονται με αυτόν τον τρόπο; Γι’ αυτό μετά όταν κάνουν κάποιο έργο νιώθουμε και υποχρέωση αντί να το θεωρήσουμε προαπαιτούμενο και δεδομένο! Γιατί, κανείς δεν περιμένει πως κάτι θα ξεκινήσει και θα τελειώσει όπως πρέπει. Να θυμίσω προεκλογικούς δρόμους που τους πήραν οι βροχές αμέσως μετά τις εκλογές; Περιττό. Όλοι ξέρουμε πως όταν ξεκινάει ένα έργο, πρέπει να κάνουμε τον σταυρό μας και να περιμένουμε το μικρότερο κακό.

Το πιθανότερο είναι να μην φταίει κανείς...

Ο εργολάβος μάλλον δεν το θυμήθηκε ή δεν ήταν στις αρμοδιότητές του, οι εργάτες το άφησαν να πάει, ο Δήμος το ξέχασε, οι ντόπιοι το αγνόησαν, για να δω ποιόν ξεχνάω... 
Α! Ναι! Εμένα που κάθομαι και γίνομαι ο ξινός της υπόθεσης γιατί αυτό το νησί είναι ο τόπος μου και προσβάλλομαι όταν το γράφουν στα ευαίσθητά τους!

Ανανέωση 23/9/2013:  

Αδέρφια υπάρχει ελπίδα! 
Μόλις πήρα ένα σχόλιο από το ΞΑΝΕΜΟ (άλλοι ξινοί κι΄αυτοί...) που πέρυσι και συγκεκριμένα στις 2 ΣΕΠΤ 2012 (ΝΑΙ, του ΔΩΔΕΚΑ!!!) είχαν αναρτήσει το ίδιο θέμα ΑΚΡΙΒΩΣ!!! Πατήστε εδώ και θα δείτε. 

Λέω πως ναι, τελικά υπάρχει ελπίδα για το νησί, να φτιάξουμε μιά νέα παράδοση, αυτήν ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΑΣΥΝΕΠΕΙΑΣ!!! 

Απ΄ό,τι φαίνεται είμαστε και παραείμαστε σε θέση να σταθούμε στο ύψος των
περιστάσεων και να τηρήσουμε την παράδοση αυτή, άξιοι συνεχιστές και τοποτηρητές των κομμάτων που μας έμαθαν να δεχόμαστε στην καμπούρα μας όλη την γαϊδουριά τους..!
Ολέ!!!

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ !

Παίξαμε με τη Χ.Α. 

Λέγαμε γελώντας "Κύττα θα πάρει 20% στις επόμενες εκλογές" περιμένοντας απλώς τη στιγμή που θα δούμε να πλακώνει κάποιον από τους λαομίσητους πολιτικούς μέσα στη Βουλή. 

Αυτοί όμως, παιδάκια του συστήματος, με νονούς από παληά πολιτικά τζάκια τον Αντωνάκη και τον Γιωργάκη, γλυκαμένα από τα κουστουμάκια, τα φλας και τις δερματοντυμένες πολυθρόνες της βουλής, δεν ριψοκινδύνεψαν να τις χάσουν. 

Έδειραν, όπως ήταν αναμενόμενο λοιπόν, αλλά ξεκίνησαν ανάποδα!  

Έδειραν πρώτα αυτούς που υπο κανονικές συνθήκες θα έδερναν τελευταίους!

Τί εννοώ: 

Μόλις τελειωναν το ξύλο με τα κομματόσκυλα θα πέρναγαν στην επόμενη φάση που είναι όλοι όσοι δεν συμφωνούν μαζί τους!

Μ’ εσένα και με 'μένα δηλαδή, που διαβάζουμε κάποιο βιβλίο γραμμένο από εβραίο ή ακούμε νέγρικα ή χειροκροτάμε τον Σχορτσιανίτη που δεν ταιριάζει με τα ιδεώδη της φυλής ή αφήνουμε ένα πενηντάλεπτο στους πλανόδιους ρουμάνους μουσικούς. 

Γιατί μη μου πείτε πως νομίσαμε ποτέ πως μόλις τελειώσουν με τους μνημονιακούς πολιτικούς θα κάνουν μια βαθειά υπόκλιση και θα φύγουν από την πολιτική και κυρίως, την κοινωνική ζωή της χώρας! 

Αυτή η κουφάλα η ψήφος τής αντίδρασης που έπεσε στην κάλπη βαμμένη στο χρώμα τους, αυτή τάκανε όλα. 

ΨΗΦΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ! 

Και στο μεταξύ, η αριστερά στον ύπνο της τον ατάραγο..!

Σιγά Μήτσο μη βιάζεσαι

κάτσε να πάμε αντάμα

σε πήρ' εσέναν' ο καημός

και μένανε το κλάμα...

Και προσπαθήσαμε να ξυπνήσουμε τον ασθενή που έχει πέσει σε κώμα, κουνώντας δυνατά το κρεββάτι! 

Όπως και με τον Χερι-με-χέρι-καρατζαφέρη έτσι και τώρα, κυβέρνηση και μέσα ενημέρωσης έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στο γιγάντωμα της Χ.Α. 

Ο Καρατζαφέρης πλύθηκε, ντύθηκε, χτενίστηκε και μπήκε στη βουλή από αυτούς που τον χρησιμοποίησαν για να σκουπίσουν τα παπούτσια τους με αυτόν στην συνέχεια. 

Με την Χ.Α. τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι... 

Γιατί αυτός που αποκαλεί τον εαυτό του έλληνα ταυτιζόμενος την ίδια στιγμή με τον ναζί που ισοπέδωσε την Ελλάδα, δεν μπορεί να έχει και πολύ μυαλό, έτσι δεν είναι; 

Και τώρα τί λέμε; 

Α! λέει ο Αντωνάκης, Να μια καλή ευκαιρία να πάω σε εκλογές τώρα που από την Χ.Α. θα φύγουν όσοι «από αντίδραση» την ψήφισαν  και ο Αλεξάκης κόβει βόλτες με Μπούρμπεριζ και χειροφιλάει τον παπά!

Α! λέει ο Αλεξάκης! Να μια ευκαιρία να φθείρω την κυβέρνηση, να βγάλω το στρατό μου να τα σπάσει και να πάω σε εκλογές! 

Επί της ουσίας όμως κουβέντα! 

Όλο λάδι και τηγανίτα τίποτα! 

Η δημοκρατία είναι κάτι που ΘΑ υπάρχει! 

Έτσι από μόνη της! 

Το λάδι στη φωτιά και τα ψάρια στη θάλασσα! 

Η καθημερινότητά μου, η δικιά μου, του πολίτη, δεν υφίσταται για αυτούς! 

Αυτοί ακούνε "δολοφονία" και ερμηνεύουν "ψηφοφορία".

Με μένα τον πολίτη που αύριο θα τους συναντήσω στον δρόμο μου και θα αλλάξω πεζοδρόμιο για καλό και για κακό, τό γίνεται; 

Τί γίνεται με το φυλλάδιο που θα μου φέρει ο γιός μου στο σπίτι και θα του «εξηγεί» γιατί υπερτερεί από τους αλλόχρωμους συμμαθητές του; 

Τί γίνεται με τις μνήμες του πολέμου, θα μπορούμε να μιλάμε γι’ αυτές; 

Τέλος, ένα μεγάλο μπράβο στην καρικατούρα πολιτικού που λέγεται Ρεπούση, στα ΑΝΤΑΡΣΥοειδή και άλλα ανερμάτιστα σαχλοκούδουνα και στους ομοίους τους. 

Φροντίζουν να δημιουργούν και να αφήνουν κενά για να μπορεί να χώνεται η Χ.Α., μεριμνούν ώστε να μένουν δυσνόητα σημεία για να μπορεί να τα ερμηνεύει και να τα εξηγεί η Χ.Α. καταργούν ιστορικές μνήμες για να τις κρατάει ζωντανές η Χ.Α. !

Έτσι, έφτασε να γίνει η  Χ.Α. δραγουμανοδραγάτης όλων όσων ένας λαός θεωρεί απαραίτητα για να συνεχίσει να υπάρχει! 

Αν πάλι το σύστημα θέλει να τους ηρωοποιήσει, θα κάνει αυτό που κάποιος ανεγκέφαλος πρότεινε και θα κυρήξει την Χ.Α. εκτός νόμου! 

Ζωώδης σκέψη, με ζωώδες αντικείμενο προς ζωώδεις ψηφοφόρους!