Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ..;

Να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου, χρονιάρες μέρες;
Ρίξτε μια ματιά στην φωτογραφία (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) και πείτε μου αν σας φαίνεται παράλογο το ότι:

Η ΠΟΛΩΝΙΑ, που έφαγε πίεση από δύο διαφορετικών ειδών φασισμούς, έχει το ψηλότερο ποσοστό ακροδεξιάς.

Η ΕΛΒΕΤΙΑ, που είναι το πλυντήριο της Ευρώπης όλης, που δεν έχει συμμετάσχει σε πόλεμο, δεν έχει υποφέρει όσα οι υπόλοιπες χώρες, έχει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό ακροδεξιάς.

Την ΓΑΛΛΙΑ μπορώ και να την καταλάβω, την ΑΓΓΛΙΑ επίσης μιας και τα ποσοστά της ακροδεξιάς δεν διαφέρουν από εκείνα των χιτλερικών πριν τον πόλεμο.

Τίς χώρες τής Σκανδιναβίας όμως, ποιός τις απειλεί και συσπειρώνονται έτσι γύρω από τέτοιες ιδεολογίες;


Τέλος, αφήνω τους "χειρότερους όλων" όπως μας αρέσει να αυτοχαρακτηριζόμαστε, τους Έλληνες.

Που δεν υπάρχει ένας γείτονάς μας που να μην αμφισβητεί κυριαρχικά μας δικαιώματα, που μέσα σ΄όλη την φτώχεια μας δεχόμαστε όπως μπορούμε τους πρόσφυγες, που με 22,5% του ΑΕΠ σε αμυντικές δαπάνες έχουμε τους ευρωπαίους να μας κουνάνε το δάχτυλο για την φύλαξη των συνόρων μας και πάλι, έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό ακροδεξιάς!

Να καυχιόμαστε; Όχι βέβαια, αλλά, από τα ευρωσκατά παραμένουμε εκείνο που βρωμάει λιγότερο. 

Καλό θα είναι να σταματήσουμε να αναπαράγουμε όσα οι άλλοι λένε για εμάς και να δούμε τί πραγματικά μπορούμε και πετυχαίνουμε και μέσα σε ποιές συνθήκες.

Καλό θα είναι να σταματήσουμε να αναπαράγουμε ατάκες εφημερίδων, εκφωνητών, πολιτικών που μόνο στόχο έχουν να μας προβατοποιήσουν ακόμη περισσότερο.

Περισσότερη ψυχραιμία και σκέψη και μετά λόγος και δράση.
Αυτή είναι η ευχή μου για το 2016.







Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΕΛΗΕΣ..;

Απ΄ότι βλέπω το ελαιοτριβείο πάει καλά, πράγμα που με χαροποιεί ιδιαίτερα, να μην πηγαίνει δηλαδή χαμένος κόπος και τόπος. 
Εληές δεν περισσέψανε καθόλου; Εσείς που μαζέψατε εληές τις πήγατε όλες για λάδι; Γιατί έλεγα πως αν σας είχαν περισσέψει εληές να τις φτιάχνατε επιτραπέζιες. Ξέρετε, από ‘κείνες που συνοδεύουν το κρασί και το ρακί με τον καλύτερο τρόπο. Άντε, κόψτε και μια φέτα τυράκι κι’ άλλη μια φέτα λούζα για να συμπληρώσετε, εληά όμως δεν μπορεί να λείπει. 
Για εμάς που μένουμε στην τσιμεντούπολη υπάρχει η λαϊκή αγορά όπου οι τιμές των «άφτιαχτων» εληών δεν περνάνε τα 2 € το κιλό. 

Προτιμήστε εληές Αμφίσσης ή Καλαμών. Θα χρειαστείτε και καμπόσο χοντρό αλάτι και λίγο λάδι για το τέλος.

Πάμε λοιπόν. πρώτα ξεπλένουμε τις εληές καλά, να φύγουν χώματα, φύλλα και άλλα υπολείμματα.

Στην συνέχεια τις βάζουμε σε μια μεγάλη λεκάνη και τις αλατίζουμε καλά-καλά με χοντρό αλάτι. 

Ο σκοπός είναι να πάει παντού το αλάτι και να τραβήξει τα υγρά από τις εληές μαζί με όλες τις ουσίες που πικρίζουν την εληά. Ουσιαστικά αυτό που λέμε ότι το αλάτι τις «ψήνει» είναι σωστό, μιάς και το αλάτι αφυδατώνει την εληά όπως συμβαίνει όταν ψήνουμε ένα τρόφιμο. 

Αφού λοιπόν σιγουρευτούμε ότι αλατιστήκανε καλά, τις κλείνουμε σε μια πλαστική σακκούλα (εδώ λαμβάνει χώρα και μια μικρή ζύμωση) και τις πετρώνουμε με μια μεγάλη πέτρα ή με κάτι τόσο βαρύ, ώστε να πιέσει τις εληές να βγάλουν τα υγρά τους.


Αφήνουμε τις εληές να συνέλθουν απ΄την ταλαιπωρία για πέντε με έξη μέρες, μετά τις ξεπετρώνουμε, τις τινάζουμε καλά-καλά να φύγει το πολύ αλάτι και τις λαδώνουμε, δεν είναι ανάγκη να είναι πλημμυρισμένες στο λάδι.

Έτοιμες.


Η διαδικασία μπορεί να γίνει και με άλλα είδη εληών, αλλά, αν η εληά έχει σκληρή σάρκα θα χρειαστεί χαράκωμα. 
Διόλου δύσκολη διαδικασία, λίγο βαρετή, θα μαυρίσουν και λίγο τα δάχτυλα κι’ αυτό είναι όλο.

Ξέχασα τη ρίγανη, μπόλικη, μπόλικη με όλες τις ευεργετικές της ιδιότητες που έχει ωμή.