Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Μια Φραγκοσυριανή στα Κελλιά !

Στην εποχή πριν το youtube και το facebook, τότε που καθόσουν το καλοκαίρι στην αυλή και προσπαθούσες να καταλάβεις σε ποιανού το σπίτι τραγουδούσαν ή σε ποιανής το παραθύρι έκαναν καντάδα, οι μερακλήδες του χωριού έπαιρναν γνωστές μελωδίες και τίς "έντυναν" με δικούς τους στίχους. 

Όταν ερχόταν λοιπόν, η ώρα να τραγουδήσουν, ας πούμε, την Φραγκοσυριανή, μόλις τελειώναν οι στίχοι του κανονικού τραγουδιού, πεταγόταν ένας Κελλιανός και συνέχιζε με τα στιχάκια που είχε σκαρώσει, στον ρυθμό πάντα της Φραγκοσυριανής:


Θα σε πάρω ν'ανεβούμε
Καύκαλο, Αγιά Πακλή,
Μπαγκαλάκια, Δυό Π'γαδάκια
Και ας μού 'ρθει συγκοπή,
Μπαγκαλάκια, Δυό Π'γαδάκια
Και ας μού 'ρθει συγκοπή.
 
Θα σε πάρω ν' ανεβούμε
Δυό Βουνά, Ψηλό Βουνί,
Μέσα Κάμπο και Πλακάκια
για να βγούμε Καρδιανή,
Μέσα Κάμπο και Πλακάκια
για να βγούμε Καρδιανή.

Αφήγηση: Γιακουμής Απέργης - 24/7/2014

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Λοιπόν, Ιούλιος...


Ακόμη και λίγο μετά τα μισά του, παραμένει ο κυρίαρχος του καλοκαιριού. 

Με τον δροσερό, μισο-ανοιξιάτικο Ιούνιο νά σβήνει εδώ παραδίπλα και τον αβέβαιο μετεωρολογικά Αύγουστο, ο Ιούλιος πατάει γερά στα δύο Γιώτα του, που αναμεταξύ τους έχουν ένα μεγαλειώδες Λάμδα

ΙούΛιος. 
Λάμδα, όπως, Λειώνω από τη ζέστη, όπως Λιμπίζομαι μια ποικιλία δίπλα σε μια παραΛία, λάμδα όπως Λαχτάρα για ανάπαυΛα, όπως Λείπω από το μέσα του εαυτού μου τού ίδιου, τόσο χαμένος, που δυσκολεύομαι να με εντοπίσω κι'εγώ ο ίδιος...


Η πόλη άδεια...

 ...απερίγραπτα ζεστή...

...ανεξήγητα ποιητική...
 
...εκεί που δεν το περιμένεις, 

...παρ' όλ' αυτά αβάσταχτα πόλη...


Στο μεταξύ κάποιες πέτρες ανάβουν κάτω από τον ανελέητο Ήλιο, 
 
...κάποιες δραφούλες καμαρώνουν χωρίς θεατές, 


...κάποιες βοκαμβίλιες πιτσιλίζουν με χρώμα μια στροφή του δρόμου...
 
...τα αρμιρίκια φιλτράρουν τον Ήλιο...

...και η ελληνική επαρχία βάζει τα καλά της για να κρύψει απο τους επισκέπτες την ορφάνια της...




Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

ΕΥΤΥΧΩΣ, ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΦΩΤΙΑ...

Προσπαθώντας να βρω έστω και ένα ψήγμα καλού πίσω από το κακό, ξέρετε, εκείνο το καθημερινό κακό, αυτό της ανθρώπινης βλακείας, το κακό της απερισκεψίας και της αμέλειας, ρίχνω μια ματιά στις φωτογραφίες από την φωτιά στα Κελλιά που είδα στην ΤΗΝΙΑΚΗ:

Τί αξία έχουν μερικά καμμένα στρέμματα σε μια πλαγιά ενός βουνού σε ένα από τα τόσα νησιά του Αιγαίου;
Πώς αποτιμάται η ζημιά αυτή; 
Ήταν μήπως καλλιέργειες; 
Ή κάποιος εθνικός δριμός;
Τίποτε από αυτά...
Μερικά φρύγανα, δυό-τρεις δραφούλες και κάτι σπάρτα.  
Όμως, αυτός είναι ο τόπος μας και πονάει να τον βλέπεις πληγωμένο. 

Μετά, σκέφτομαι πως,για αυτήν την πληγή αρκούν μερικές βροχούλες εκεί γύρω στον Οκτώβριο για να ξυπνήσει η ρίζα των καμμένων φυτών, η ρίζα που ξέρει καλά να απλώνεται βαθειά στη Γη όχι μόνον για να ρουφήξει το πολύτιμο και λιγοστό νερό, μα και για να διασώσει το είδος όταν το βρουν καταστροφές σαν κι΄αυτήν. 
Η φύση έχει τον τρόπο να επουλώνει τα τραύματά της, έστω και με αργό ρυθμό.

Και μετά, σκέφτομαι πως την καταστροφή από τα αιολικά πάρκα, τις ξεπατωμένες αρχαίες μάντρες, τα ξεριζωμένα φυτά, την γυμνή Γη, καμμιά βροχούλα δεν θα μπορέσει να επαναφέρει στην αρχική της κατάσταση όταν μετά από μερικά χρόνια αποφασίσουν να ξηλώσουν τα αποτυχημένα έργα τους, που θάχουν παρασύρει μαζί τους και την ιστορία του νησιού μας...


Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

ΨΕΥΤΗΣ ΑΕΡΑΣ...

Ασφαλώς, πρόκειται για παράφραση της ταινίας "ΨΕΥΤΗΣ ΗΛΙΟΣ". Ο αέρας δεν φταίει σε τίποτε, όπως και ο ήλιος στην ταινία.

Και λέω τρία "Ρε":
1) Ρε, μπας και όλοι αυτοί που μας λένε μόνο αρνητικά για τα ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ, μήπως μας λένε ψέμματα; 
2) Ρε, μήπως έχουν κάποια συμφέροντα στις βουνοκορφές και τις θέλουν για πάρτη τους; 
3) Ρε, μήπως έχουν τίποτε προσωπικά με τον Κοπελούζο; 

Βρήκα και μοιράζομαι μαζί σας ένα αποκαλυπτικότατο άρθρο με αφορμή την Μικρή ΔΕΗ (κάτι σαν την Μικρή Λουλού...). Ο σύνδεσμος προς το άρθρο είναι εδώ: 

 Ο καταπέλτης που λέγεται Τεχνικό Επιμελητήριο, για το θέμα της ΔΕΗ

Για τους λόγους όμως της συζήτησης περί αιολικών πάρκων και ανεμογεννητριών απομονώνω τα παρακάτω σημεία:

α) Η ΔΕΗ, ως όμιλος, είναι τεράστιο μέγεθος .....για την διατήρηση της κοινωνικής δραστηριότητας ...Βιομηχανική – Γεωργική –Υπηρεσιών (ιδιαίτερα του τουρισμού).

....Άλλωστε και αυτοί οι αφορισμοί χάνουν έδαφος μπροστά στην πραγματικότητα όπως δείχνουν παραδείγματα με πρόσφατο της Γερμανίας, όπου οι ίδιοι οι πολίτες ζητούν την επάνοδο του κράτους στον τομέα του ηλεκτρισμού!!!!!!

Αλλά και στη χώρα μας, όπου το άνοιγμα της αγοράς έχει θεσμοθετηθεί εδώ και 15 χρόνια με ευρεία διείσδυση ιδιωτών στην παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας (παραγωγή του 35% της συνολικής), οι επιπτώσεις ήσαν τουλάχιστον οδυνηρές για τους καταναλωτές και την εθνική οικονομία: οι τιμές του ρεύματος έχουν υπερδιπλασιαστεί.

Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται από το κόστος παραγωγής το οποίο εξαρτάται από το κόστος καυσίμου και το κόστος του επενδεδυμένου κεφαλαίου.
Πόσα λεφτά έρριξε ο κάθε Κοπελούζος, δηλαδή, και πότε θέλει να τα πάρει πίσω!!!
Το κόστος εργασίας είναι συγκριτικά ελάχιστο. (!!!)

Τα τελευταία χρόνια το κόστος παραγωγής αυξήθηκε καθώς η λιγνιτική παραγωγή περιορίστηκε από το 78% στο 48% ενώ αυξήθηκε η παραγωγή από φυσικό αέριο με διπλάσιο κόστος.
Αυξήθηκε επίσης θεαματικά η παραγωγή από ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες) με τις γνωστές υπερβολικές τιμές!!!!!

Το κόστος εργασίας μειώθηκε επίσης δραματικά (πάνω από 40% σε σχέση με το 2009)...................

.............Ο ιδιώτης θα υπερασπίζεται το συμφέρον του και την προσπόριση όσο το δυνατόν μεγαλύτερων κερδών λαμβάνοντας ελάχιστα υπόψη – σε αντίθεση με τη ΔΕΗ – το γενικότερο συμφέρον.

Οικονομικά μεγέθη
Τα κόστη παραγωγής ενέργειας κυμαίνονται ως εξής:
Κόστος από Λιγνίτη περίπου 60 €/Mwh
Κόστος από Αέριο περίπου 90€/Mwh
Κόστος από
ΑΠΕ περίπου 210€/Mwh!!!!!!Αναμένεται να πέσει περίπου στα 180€/Mwh.
Κόστος από νερό, κυμαινόμενο μεν, αλλά πολύ χαμηλό.


Αυτά.


http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2014/07/blog-post_9.html


Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΓΕΙΑΣ & ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΙΚΩΝ!

Σήμερα θα μιλήσουμε για Μαγεία!


Ναι, πολύ σωστά διαβάσατε, για Μαγεία...

Όχι για "μάγια", από ΄κείνα που κάνουν οι φτωχοί στα χωριά, βασκανίες και κατάρες και «θα βάλω το λούπινο στο νερό να σκάσει»... Όοοχι. Θα μιλήσουμε για αυθεντική Μαγεία με τεκμήρια και αποδείξεις και με το Μι το κεφαλαίο!
 

Μαζί μας στο δύσκολο έργο της σημερινής ανάρτησης θα είναι ο μεγάλος μάγος David KΟΠΕΛΟΥΖ-FIELD!


Ξεκινάμε δείχνοντας πώς...


....με ποιόν μαγικό τρόπο....

...αυτό όλο το μοναδικό τοπίο...


...που δεν υπάρχει επισκέπτης να μην έχει θαυμάσει....

...να μη έχει υμνήσει...

...ή να μην έχει τονίσει την σημαντικότητά του...

...θα μετατραπεί σε βίλλες...
Η βίλλα Κοπελούζου
...κότερα...
"Το πλωτό παλάτι Κοπελούζου"
...γάμους στο Μόντε Κάρλο....



....και σε βαφτίσια "στην βίλλα των ονείρων"...



Κατ΄αρχάς, στήνουμε το σκηνικό μας: παίρνουμε μια χώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης ή και λίγο πριν, ή και...αρκετά πιό πριν, το χρονικό διάστημα δεν μας ενδιαφέρει τόσο, αρκεί η χώρα αυτή να έχει πολιτικούς που να θέλουν να προσφέρουν στον τόπο! Αυτό αρκεί!

Στην Ελλάδα τέτοιο πρόβλημα αντιμετωπίζεται πανεύκολα, γιατί ΟΛΟΙ οι πολιτικοί θέλουν να προσφέρουν στον τόπο και γι΄αυτό θυσιάζουν τις οικογένειές τους στον βωμό της υπηρεσίας του πολίτη. 


Τρανά παραδείγματα αυτοθυσίας η οικογένεια Μητσοτάκη (τέταρτη γενιά θυσία στην πολιτική), η οικογένεια Παπανδρέου (τρίτη γενιά θυσία στην πολιτική), η προσφάτως αναδειχθείσα οικογένεια Βαγγελάρα-Βυτίο-Βενιζέλου (δεύτερη μόλις γενιά, η κόρη που τώρα κάνει τα πρώτα της βήματα προς τον βωμό...) και ακολουθούν Βαρβιτσιώτηδες, Καραμανλήδες, Γεννηματάδες, Αλευράδες, Κεδίκογλου και λοιποί. 
Πολλές θυσίες, εκατόμβες στον βωμό της υπηρεσίας του λαού! (φωτογραφίες δεν βάζω για να μην σας πάρουν τα δάκρυα...)
Πάμε παρακάτου.

Εξαγγέλουμε έργα! 

Βασικό αυτό. 
Τα έργα...
 Κύριο συστατικό της επιτυχίας της συνταγής
Τα έργα που θα τα παρουσιάσουμε σαν μεγάλες χάρες, σαν ρουσφέτια προς τον λαό. 


Μετά, παίρνουμε δισεκατομμυριούχους μεγαλοεργολάβους με ιδιωτικά κανάλια χωρίς άδεια, με τεράστια χρέη προς το κράτος και καλές σχέσεις με αυτό (πώς γίνεται αυτό μόνον οι μάγοι το ξέρουν!) και τους δένουμε χεροπόδαρα με τους παραπάνω πολιτικούς με γάμους, κουμπαριλίκια και τέτοια.


Φτιάχνουμε και ένα ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ και του αναθέτουμε να τα βράσει όλα αυτά μαζί και να βγάλει το ζουμί.


Βάζουμε τα δικά μας (βλέπε παραπάνω) περιοδικά να προβάλλουν την ιδιωτική μας ζωή, να διαφημίζουν την περιουσία μας και να μας επαινούν για τις επενδύσεις μας.


Μπορεί να τα ακούσετε και σαν "ξεπουλήματα της δημόσιας περιουσίας" (δηλαδή, της πατρίδας μας) όπως τα λένε οι κακές γλώσσες, εγώ όμως θα σταθώ στο «Αναρχικοί», που είπε κι΄ο Μπόμπολας.


Αυτό ήταν, αγαπημένοι μου βλάκες! Τόσο απλό!
Με αυτόν τον απλό τρόπο μεταμορφώνεται η Γκάγκαρη...

...και του Πολέμου ο Κάμπος 

στην «Ωραιότερη βίλλα στην Κηφισιά»!!!


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: οι φωτογραφίες είναι δανεικές (κι΄αγύριστες...) από τα φίλια προσκείμενα http://ophioussa.blogspot.gr/ και http://archaeopteryxgr.blogspot.gr/ με τα οποία μας ενώνει ο κοινός στόχος ενάντια στην καταστροφή του νησιού μας.